Ağlayanlar, gülenler, cenazeler, şölenler...
Köklerde boğulanlar, göklerde yükselenler...
Bir yanda delik deşik gaflet mızraklarıyla,
Bir yanda perde perde ufukları delenler.
Hâlden anlamayanlar zamanla harap olur;
Dağ olsa da göklerde sonunda türap olur.
Ocak 2013
Şairler var tez yazar tez bırakır.
Şairler var öz yazar öz bırakır.
Şairler var cilt cilt eserler verir,
Şairler var bir veciz söz bırakır.
Hiç mümkün mü var olsun tesadüfün bilimi?
Bir mükemmel dizaynken varlığın her milimi.
Madem her varlık sanat... Onu yapan biri var;
Yoksa ya eser ya da tesadüftür sanatkâr.
Toprağı vatan yapan,
Şehitler, şehitlikler…
Tarihe sığmaz destan,
Şehitler, şehitlikler…
Şehadettir kapısı,
Gün geldi, devran döndü, oldu halkın sultanı;
Gün oldu ki âlemin huzuru oldu kanı.
Dokunmadı dünyada hiçbir şey asla ona,
Huzur için kanının dökülmesi kanına.
Şiir bir kelimenin soluk almak sesinde,
Ve dinlenmek bir beytin görkemli gölgesinde.
Duyabilmek düşlerde sonsuzluk bestesini,
Bulabilmek ahengi kıtalar ötesinde…
Hayatımda hep şiir, şiirlerimde hayat;
Olsun isterim daim ben yaşadıkça bu tat.
Değil şöhret dağının zirvelerine varmak,
Bu yeşil yaylalarda birkaç gül dermek maksat.
Eğer kalplerde ufuk açmıyorsa bir şiir;
Ne ışık saçar akla, ne ruha gölge verir.
Hakiki bir şiirde yollar hakka varmalı,
Gaflet karanlığından hayatı kurtarmalı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!