İlyas Memiş Şiirleri - Şair İlyas Memiş

İlyas Memiş

Öğren öğren dünyada, her milletten pek çok dil;
Kabrin ötesindeki dilden de bir parça bil.

Ağustos 2013

Devamını Oku
İlyas Memiş

Ayırma gönlümüzü güzel Allah’ım senden,
Ayırma bizi bu can ayrılmadıkça tenden.

Uzak tut hevesatın yakıcı güneşinden,
Mahvetme bu çöllerde, mahrum etme gölgenden.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Karışıp bulutlara çıksa da üste duman,
Yükselse de göklere alçaktadır her zaman.

Eylül 2013

Devamını Oku
İlyas Memiş

Acılara acı kattın,
Çektirdin hep çile dünya.
Malın, mülkün hepsi yalan,
Nimetlerin hile dünya.

Bela verdin, zorluk verdin,

Devamını Oku
İlyas Memiş

Kalk gün bitti mezarın ışıkları yanmadan,
Kalk karanlık geceler uykudan uyanmadan.

Dünya bir koca yalan, hayat hayaldir, düştür;
Gayret et de bu düşü hakikate dönüştür.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Bir meydandır bu dünya her yolu düşen düştü,
Kimisi yükseklerden kimi yürekten düştü.

Battı bu fırtınada nice vuslat gemisi,
Bu dalgalı denizde ne bahtsız dümen düştü.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Değil mi başı, sonu alfabelerin elif;
Olsa da isimleri, şekilleri muhtelif…

Eylül 2013

Devamını Oku
İlyas Memiş

Gel üzülme ey gönül, ne ayak ne kol engel.
Ne aşılmaz sarp dağlar, ne geçilmez yol engel.

Dünya bir geçici han, bu hayat bir imtihan;
Seni haktan saptıran imkânları bil engel.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Bu bulutlar sendendir buharlaşan ey derya,
Bu ırmaklar sendendir dağlar aşan ey derya.

Akarsular, yağmurlar, dalga dalga denizler…
Senin hasretindendir böyle coşan ey derya.

Devamını Oku
İlyas Memiş

Seninle başlar mevsim, açılır bahar ey gül;
Seninle huzur saçar, yeşerir dağlar ey gül.

Çiçek açar ovalar, şenlenir bağ bahçeler;
Seninle coşar diller, mest olur nazar ey gül.

Devamını Oku