Edebiyata ve şiire gönül vermiş bir halk şairi ve söz yazarıdır. Yapıtlarında insan ruhunun derinliklerini, vicdani ve toplumsal eleştirileri, varoluşsal sorgulamaları, zamanın akışını, yalnızlığı ve umudu lirik bir dille ele alır. Eserleri; felsefi derinlik, mistik ögeler ve özgün imgelerle işlenmiş güçlü bir tematik yapıya sahiptir. Şiirlerinin yanı sıra müzik ve şarkı sözü çalışmalarıyla da edebiyat yolculuğunu sürdürmektedir.
Uçurumun kenarından düşmedim,
Sana kanat çırpmayı öğrendim.
Düşlere küsmedim, Senin gerçeğine yöneldim.
Nasıl mı tutundum sana? Adını sen koy...
Korkulardan sıyrılıp kokunun izini sürdüm,
Arınmak ister gönül, veda eder tozuna toprağına,
Bağışladım tüm anılarımı, attım sonsuzluğa.
Savurdum zihnime çöreklenen o zifiri karanlığı,
Yüreğim saklanmış, o tozlu hatıraların ardına.
Yırttım kalbimi boğulmuş ağlardan,
Yağmuru hiç âşığın gözünden süzdün mü?
Her damla âşığın mektubu olur.
Islak ıslak sevdaya yürüdün mü?
Buram buram toprak kokusunda
Sevgilinin sırrını çözdün mü?
Denizi sevmek gibi seni sevmek;
Kıyısında bekleyip, sarılmadan durmak.
Dokunsam serinlik, içine girsem dipsiz
derinlik,
Ne tam sahibi olmak, ne vuslata kanmak.
Aşkın bir kokusu var mıdır?
Telaşlı bir rezene gibi sarhoş,
Çiçekle buluşmuş kolonya gibi keskin.
Geceden sabaha uçup gider mi,
Tende dinlenip zihinde gezer mi?
Bugünlerde hep hüzün var bakışlarımda,
Bağımsız, kendi derdinde, ruhun ucunda.
Konu benim derdim değil, o dertli benden;
Diyor ki: "Bırak beni, karışmayayım zamana;
Yorulmuş belli ki hicran, azat olmak ister,
"Bak evlat; dünya yalan, ömür masal kadar,
Göçüp gitmek kaderde var.
Baba göçer, sözü baki;
Dinle evlat, hayat dik yokuş, tut elimi,
Seni korumaya ettim yeminimi.
Bir babası olmalı insanın;
Hataların bile hatırı olmalı.
Kapısı açık, ocağı sıcacık;
Yanlışta kaşları çatık ama kolları açık.
Bir babası olmalı insanın;
Benden Renkler
Hep sen tuttun kalemi,
Selam verdin kâğıda, kelama...
Biraz da benim için damlasın
mürekkebim...
BEN MİŞİM...
Dünyanın rengine kanmışım, kendimi var sanmışım...
Kırılmış gururum yerin yedi kat altına saklanmış.
Ne sözü okunan, ne bir köşede unutulan;
Meğer görünmez olan, yok sayılan benmişim...


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!