Denizi sevmek gibi seni sevmek;
Kıyısında bekleyip, sarılmadan durmak.
Dokunsam serinlik, içine girsem dipsiz
derinlik,
Ne tam sahibi olmak, ne vuslata kanmak.
Yanıyorsam ışığımın kaynağı sevgilim,
Mum değilim, gecene hapsolan fitilim.
Yandıkça eriyen, eksildikçe çoğalan benim;
Aydınlattığım her yer, sevdaya yemin!
Ne kadar "maviyim" dese de o hırçın deniz,
Sonunda benim kıyımda, karaya oturmak
Kayıt Tarihi : 7.10.2026 14:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!