Bugünlerde hep hüzün var bakışlarımda,
Bağımsız, kendi derdinde, ruhun ucunda.
Konu benim derdim değil, o dertli benden;
Diyor ki: "Bırak beni, karışmayayım zamana;
Yorulmuş belli ki hicran, azat olmak ister,
Gözden düşüp gitmeyi, sessizce bekler.
Salıversem gider mi, sessizce kaybolup unutulur mu?
Veda vakti gelince, kirpik uçlarıma tutunur mu?
Kayıt Tarihi : 5.10.2026 01:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hüzünlerini göz pınarlarında saklayan, acısını bırakmaya kıyamayan bir insanın duygularıyla vedalaşma anıdır bu şiir... İnsan acısını gözlerinde tutup gitmesine izin vermez belki ama gün gelir acının kendisi dile gelir: "Artık bırak beni, karışayım zamana... At beni, kurtul benden." İşte bu dizeler; insanın bırakamadığı acının, insanı azat etme arzusunun hikayesidir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!