Arınmak ister gönül, veda eder tozuna toprağına,
Bağışladım tüm anılarımı, attım sonsuzluğa.
Savurdum zihnime çöreklenen o zifiri karanlığı,
Yüreğim saklanmış, o tozlu hatıraların ardına.
Yırttım kalbimi boğulmuş ağlardan,
Nefes aldı bağrımda kurtulmuş sözcükler.
Dilimde asılı kaldı tatsız adının tınısı,
Neşeli türküye sardım, arsızca; yersiz gülücükler
Kayıt Tarihi : 7.10.2026 14:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Şiir, geçmişin tatsız anılarına ve üzerimizdeki izlerine karşın, hayata neşeyle, tebessümle ve yeni bir solukla tutunarak ruhu özgür kılma iradesini anlatır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!