Bilinçli bir saflık benimki,
Giydim üzerime katman katman.
Akıl onay vermiş bu çıkmaz sokağa,
Soymaya kalksam...
Ruhum çıplaklıktan korkuyor, biliyorum.
Her katmanı ayrı işlemiş zaman;
Çapraz sorguya çekilmiş ruhum,
Tünel kazmış maziye ışığını çalmış.
Sahte kimlik takınmış yüzsüzce,
Dikenlere takılmış gururunu koruyor,
Gelecek kuyusunda boğulmaktan
korkuyor.
Ne yapacağımı bilmediğim zamanlar oldu,
Suskunluğumla kavga ettim bangır bangır.
Geçmişi hırpalasam gençliğimle dost olmuş,
Bugünüme vursam serseri yanım kaybolmuş.
Ne konuşacağımı bilmediğim anlarım oldu,
En deli çağımda sevdim seni,
Günlerim sayılmayacak kadar çoktu.
Gece uykularım tam kıvamında, iki şekerli...
Aşk, tanımadığım masum bir çocuktu gözümde;
Görüp bağrıma basıp, günlerimle büyüteceğim...
Dedim ya, en güzel zamanda sevdim seni!
Bir derdim var; defterin arasına sığdırdığım,
Kelimelere döksem; şiir yapsam, okur musun?
Melodisini bulsam; bir şarkıya koysam, dinler
misin?
Masal gibi anlatsam; kendi payını duyabilir
misin?
Seni anlattım çatlamış toprağa,
Duru su gibi aktın üstüne...
İlaç diye sürdüm sohbeti çatlaklarına;
Deva olmamış meğer,
Seni benim gibi kimse sarmamış...
Doldu gözlerim, acı acı,
Dökülüp gidecek boşluk arıyor.
Acizlik mi, bu bırakmayışım yaşları?
Bir bıraksam, kim durdurur içimdeki
yağışları?
Sen dilsiz duygu ol, ben suskun hece,
Gel demlenelim bu gece.
Sessizlik ince ince işlesin sohbeti,
Sen aklımda yavaşça demlenirken,
Ben süzüvereyim gönlümden cümleleri.
Eski bir koku kaldı senden bana,
Yok edemiyorum, sinmiş ruhuma.
Silinmiyor, terk edilmiş bir başına,
Hatıranın gölgesi, tanık varlığına.
Zaman almış közünü, külü kalmış bana,
Zaman durmuş,
Ay hüznüme selam vurmuş...
Sokaklar sessiz,
Ben sensizlik nöbetindeyim.
Gamzenin gölgesi kalmış duvarlarımda,


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!