Ne güzel de işlenmiş gökyüzüne yıldızlar,
Kusursuz resmedilmiş dağlar, taşlar...
Toprağın bereketinden yeşerir ağaçlar,
Nizamı kuran, bunları bir yaratan var.
Dereler nehirler uçsuz bucaksız yamaçlar,
Kışa denk geldi yaşanmadan ilk baharım,
Hazır değilim ne yağmura ne rüzgara.
Adım adım eksildi benden o eski sıcaklık,
Baktıkça yüzündeki don tutmuş ayaza.
Kaç günümden kaç saatim eksildi?
Denize anlattım; bir dalga sesiyle yuttu,
Gökyüzüne ağladım; havası karardı, unuttu.
Rüzgara sordum; cevabı suratımda bir tokat,
Kuşlara söyledim; kanatlanıp firar etti hayat...
Yıllar geçti, yükü ağırlaştı varlığın;
Yolun sonu serin zeminde yatmak,
Ilık suyla silinip kirden arınmak...
Süslü değil, sade beyaza sarınmak,
Saf bir duanın gölgesine sığınmak...
Dostun omzuna yüklersin bedenini,
Gerçekten zamanın bir merhemi varmış,
Her geçişte bir parmak yarama çalmış.
Seni de benden parça parça almış;
Geriye, sıkı sıkı tutunduğum mazi kalmış.
Sensiz geçen zamana kin gütmüşüm,
Bir masalın içinde düşteyim,
Kalbime zimmetli gülüşteyim.
Gerçeklikten bağımsız,
Sihirli bir sevinçteyim.
Zamanın yollarına adın yazılmış,


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!