Dokunmadan, okuyarak sevdim seni,
Yüzünü görmeden çizdim resmini.
Mavi rengi sevdiğini düşündüm hep,
Adın yoktu bende... Sessiz Mavi koydum.
Sesini duymasam da sözünü koydun,
Adına "kara sevda" demişler;
Sen karasını aldın, toprağa vardın.
Sevdayı bana emanet ettin, içime kor saldın.
Ne gidişini sindirebildim, ne de sensizliği
sevebildim.
Sırrımı dualara anlattım,
Dualarımı duvarlara sakladım.
Beyaz bir yalnızlık onlarınki,
En saf acıları sayıkladım,
Üstünü astar ile kapladım.
Penceremden gölgene takılıp kaldım,
İzler silinmesin, taze koksun diye,
Hafızamda gidişinin ayrılık sesleri,
Ömrün orta yaşına bağlı oldum; durdum.
Soluk geceler; sensizlikten değil,
Okudum bana sunulan hayat kitabını;
Kimi dize altı çizilmiş, kimi sayfa bükülmüş.
Baktım, tam ortasındayım ömrün:
Ne altı çizilmiş ne de bükülmüş,
Adıma yazılan okunmadan atlanmış...
Bir çocuğun imparatorluğudur sevgi,
Yüreğinde saklıdır sandıklar dolusu hazine...
Küçücük elleriyle, hesapsız ve taze,
Dağıtır dünyaya unutulan sevgiyi.
Onun krallığı masumiyetle yönetilir,
Ben mi zamana misafir oldum,
Zaman mıydı beni kendine bağlayan?
Ben oldum, kayıp giden ana yanan,
O akıp gitti, ardına bakmadan.
Ben mi zamanda bir iz bıraktım,
Yoksa sen miydin kahve kokusunu sevdiren?
Kokunu bastırsın diye içine düşen ben miyim?
Sen misin sigaranın dumanında tüte tüte gelen,
Yoksa sigaram mı her nefeste seni alıp getiren?
Vazgeçilmezim; kahvem, sigaram ve sen...
Rengi varsa vicdanın, acıya körsün;
Şeffaftır o, her hüznü içinden geçirir,
görürsün.
Feryat, her dilde aynı tını; yürekte okunuyor.
Irk nedir ki?
Sahte bahara yabancı değilim,
Mevsimsiz otlar sardı bahçemi.
Acı bir koku yayıldı rüzgarın dilinden,
Tanıdık bir vurgun dertli gönlüme.
Yanlış duygular işgalci sol yanıma,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!