Penceremden gölgene takılıp kaldım,
İzler silinmesin, taze koksun diye,
Hafızamda gidişinin ayrılık sesleri,
Ömrün orta yaşına bağlı oldum; durdum.
Soluk geceler; sensizlikten değil,
Gönül bahçeme artık uğramıyorum,
Baharı çoktan maziye gömdüm,
Sağanak yağmuru beklemiyorum.
Soğuktur sensizlik; yalnızlıktan değil,
Yanmışlığın ardından kalan o hiçlikten,
Yar dediğin, yarınına yabancı kalmış,
Umudu eksem de, hasadına üşeniyorum.
Kayıt Tarihi : 4.10.2026 19:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiir; ayrılığın ardından gelen kabullenişi, kırgınlığı ve ruhsal yorgunluğu işler. Şiirdeki soğukluk yalnızlıktan değil, yaşanıp biten sevdadan geriye kalan o derin hiçlikten kaynaklanır. Biten hayallerin ardından umut etmeye bile dermanı kalmamış, kabuğuna çekilmiş bir gönlün öyküsüdür.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!