Adına "kara sevda" demişler;
Sen karasını aldın, toprağa vardın.
Sevdayı bana emanet ettin, içime kor saldın.
Ne gidişini sindirebildim, ne de sensizliği
sevebildim.
Ölümlü dünya demişler adına;
Sen giderken dünyayı bıraktın ardına.
Ben köprüde asılı kaldım;
Ne dünyaya dönebildim, ne senle ölebildim.
Giden mi kaybetti, kalan mı?
Kaybolup giden yok aslında;
Âşık için sır, kalanla var olmakta
Kayıt Tarihi : 7.10.2026 14:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!