İçe kapanık ve asosyal bir kişilik
Aynama bile yabancıyım bu sıralar,
İçimde esen deli yeller,
Kalbim donuk, kimsesiz
Sensiz kalbimde ne bir gül biter , Ne de ömrümde bir gün biter. Bu hicrânın gölgesinde zaman susar , yol biter. Bitap düşmüş haldeyim firâkının ağır yüküyle Nefes Nefes seni sayar bu can, takat biter
Zaman geçer, eser rüzgar,
Bir cam alıkoyar beni sevdiğimden.
Aylar biter, ruhum daralır,
Camın arkasında sen,
Karşında hiç görmediğin bir ben...
Bir adımlık mesafede,
Mutluluğum gözlerinde saklı. Ellerini arıyorum elimde. Rüzgarlı bir günde teslim oluyorum sana. Tüm kalbimle
Sen beni ızdıraba sürükleyen Aşkın en güzel , en masum halisin . Poyrazlar eserken ruhumun limanında , Tutundugum en sert ve sıcak dal sensin
Seni taşırken kalbimde ben deli bir sarhoştum Ruhumdan çıkan bu sevdayla ben kaybolmuştum Gözlerin bir rüyaydı ışığında yolumu bulmuştum Şuursuzca ararken seni kalbim bilirdi hep yerini
Bir nefes kadar yakın,
Bir adım kadar uzak…
Sensin
Dokunsam kaybolacak bir düş,
Bıraksam kalbime saplanacak bir sızı…
Yokluğun kıyılarında yüzerken
Ellerimi tutan kayalar canımı yakar
Susarım bu ağırlığın altında
Zaman alır beni kendimden
Nefesimin koptuğu bir yere götürür.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!