Kâinat akışında gider zamanla... Ellerimden ruhumun külleri dökülür,
Yapraklarım eskisi gibi sararır.
Damlalar hızla düşerken yanaklarımdan,
Ruhum kimsesizlikte bocalar,
Ben benliğimi hayatsız bırakırım.
Kayıt Tarihi : 13.11.2026 21:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!