Gece deyim Şiiri - Hatice Şenol

​Zaman durmuş,
Ay hüznüme selam vurmuş...
Sokaklar sessiz,
Ben sensizlik nöbetindeyim.

​Gamzenin gölgesi kalmış duvarlarımda,
Saçlarının kokusu esiyor dualarımda...

​Gece deyim yine,
Kalbimi gamzene saklıyorum,
Yorgun anılarımı sayıklıyorum,
Aynı döngü gölgene sarılıyorum;
Her gece, her gece yeniliyorum...

​Her akşam misafir oluyor sarhoş anılar,
Sevdanın rengini alıyor tutunduğum boşluklar...
Rüzgar saçlarındaki kokundan bahsediyor,
Perdem aralanıyor, yalnızlık tatlanıyor,
Bu aşık hayalin var diye geceye katlanıyor!

​Ben geceyi "Sen varsın" diye dinledim,
"Sen varsın" diye yenilendim...
Sana kavuşmak için gündüzü eledim,
Geceye ekledim;
Duvara gölgen düşsün diye bekledim!

​Duvara gölgen düştü;
Sadece gece, sadece ben ve sen...