Benden Renkler
Hep sen tuttun kalemi,
Selam verdin kâğıda, kelama...
Biraz da benim için damlasın
mürekkebim...
Penceremi açar, seni içeri davet ederim,
Demli bir çay istersin utangaç tavırla...
Yerin bellidir; koltuğun köşesinde, minder elinde.
Masadaki vazoya bakarsın göz ucuyla...
Sen varsın içinde; güller, laleler, papatyalar,
Gün boyu sepetimde biriktirdiğim renkler...
Hiç konuşmadan bakarsın duvardaki resmine,
Hani gökkuşağı altında kollarını açmıştın bana...
Gün biterken gülümser, yaklaşırsın kapıya,
Geceye iz bırakır, uğurlarsın beni uykuya...
Kayıt Tarihi : 4.10.2026 20:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şiir genelde sevgiliye ya da ilham perisine yazılır, kalem hep onun için işler. Bu şiirde de şair "Artık biraz da benden bahsedelim" diyerek yola çıkar; fakat ilham perisi ve sevgilisi olmadan aslında tek bir adım bile atamayan bir şairin samimi hikâyesine dönüşür.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!