Seni anlattım çatlamış toprağa,
Duru su gibi aktın üstüne...
İlaç diye sürdüm sohbeti çatlaklarına;
Deva olmamış meğer,
Seni benim gibi kimse sarmamış...
Toprakta kuru bir dalmışsın,
Oysa sevdan bende çiçek açarmış...
Ben senin gözünden yaşardım dünyayı,
Şimdi sen toprakta uykuya dalmışsın...
Anladım ki;
Dermanı sen değilmişsin,
Sen bende değerliymişsin...
Kayıt Tarihi : 6.10.2026 20:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Sevgilisini toprağa veren aşık, toprağın da ona aynı değeri ve sevgiyi vereceğini sanır. Ancak toprağın ona sıradan bir muamele yaptığını görünce, o değerin toprakta değil, sadece kendi yüreğinde olduğunu anlar
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!