Cabaları sürsek artık fırına,
Kılıç çıktı girmez oldu kınına,
Hırsızları koyun öküz damına,
Günah diye kaçtım durdum ne oldu.
Müflis bakkal işsiz güçsüz ne yapsın,
Seni;
Çok iyi anlıyorum can.
Hayata tozpembe daldığını,
Merdivenleri,
Basamak basamak çıkarken,
Umutların dağıldığını.
Şamatanın ocağı Ankaralı mustafa,
Sunucular halt yemiş, sıkılırmı hiç lafa,
Ağlayanı güldürür derler ya eskiler hep,
Kelimeler uçarken seninle bulur kafa.
1972,Ankara
Saçlarına aklar düşer dökülür,
Boyun bile günden güne küçülür,
Tırnakların düşer dişler sökülür,
Yaş kemale erip ömür dolunca.
Akranların gider hayalin biter,
Çalarak kazandın bu kadar para,
Almadan mı gittin a güzel dostum.
Her garip gönüle açmıştın yara,
Duymadan mı gittin a güzel dostum.
Helali harama katarak yedin,
Sabır dedim sabır kattın,
Yüreğime ateş attın,
Yemeğime zehir kattın,
Çul eyledin ne yapayım.
Deli gönül beni bu yıl haşladın,
Sevdamızı büyük küçük taşladın,
Ömür yaylası’nda gene kışladın,
Alacağım kaldı ah deli gönül.
/
Büyüdüm demekle olmuyor,
Delikanlı olmak zordur.
Bir bakarsın kutuplarda yaşarsın ,
Birde bakmışsın Çöllerde koşarsın.
Ahdini bozanda ahlak olur mu,
Ahlaksız adamda onur kalır mı.
Ahlakla onuru olmayan kişi,
Toplumda insandan hiç sayılır mı.
Hasan Arpacı,2013,Üsküdar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!