Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Seni;
Çok iyi anlıyorum can.
Hayata tozpembe daldığını,
Merdivenleri,
Basamak basamak çıkarken,
Umutların dağıldığını.

Şamatanın ocağı Ankaralı mustafa,
Sunucular halt yemiş, sıkılırmı hiç lafa,
Ağlayanı güldürür derler ya eskiler hep,
Kelimeler uçarken seninle bulur kafa.

1972,Ankara

Sabır dedim sabır kattın,
Yüreğime ateş attın,
Yemeğime zehir kattın,
Çul eyledin ne yapayım.

/

Büyüdüm demekle olmuyor,
Delikanlı olmak zordur.
Bir bakarsın kutuplarda yaşarsın ,
Birde bakmışsın Çöllerde koşarsın.

Beni böyle çorap gibi atarak,
Gidilir mi gülüm ah kara gözlüm.
Pazar’lar da elma gibi satarak,
Kaçılır mı gülüm ah kara gözlüm.

Beni tarlanda ki karpuza kattın,

Gürlersin,esersin,yağar,coşarsın,
Yorulmaz,dinlenmez,durmaz,koşarsın.
Bakarsın insanlık,ahlak çürümüş,
Yeniden hayata tekrar başlarsın.

Hasan Arpacı,2013,Üsküdar

İnsanlar;din den uzak,din dar dan ayrı kalmış,
İmanı bulamayan,farklı kulvara dalmış,
Hele bir de menfaat sezer de yakalarsa,
Ahlakı boğazlarken,adalet yaya kalmış.

Fakirsin açlıktan kıvranıyorsun,
Efelikten hala naz ediyorsun,
Gururu kibire kurban etme gel,
Ahlakı töreye yediriyorsun.

Ahlaksız din olurmu,olursa da yaşanmaz,
Dinsiz ahlak olur da,fıtrat ile bağdaşmaz.
Dindarla ateiste,bakınca ne görürsün,
Ahlaken üstün olan,mertebe tartışılmaz.

Hasan Arpacı,2013,Üsküdar

Gördüğünü unut yaz’ma diyorlar,
Ahlaksız hallere kızma diyorlar,
Kurulu düzeni bozma diyorlar,
Diyenler,yiyenler,doymuyor dostum.

Selâ okununca şehadet getir,