Ah garip halkım ah!
Kandırıyorlar sizi.
Din’le kandırıyorlar,
Sözle kandırıyorlar,
Kömürle kandırıyorlar,
Yeminle kandırıyorlar.
Biz bazen,
Anadolu’da ırmak,
Bazen de;
Kırlarda çatlayan toprak,
Sonbaharda dökülen yaprak gibiydik.
Bana fasık diyorlar,
Kalbim yanar bilmezler.
Bazen ahmak diyorlar,
Gönlüm kanar bilmezler.
Bana aşık diyorlar,
Beni böyle çorap gibi atarak,
Gidilir mi gülüm ah kara gözlüm.
Pazar’lar da elma gibi satarak,
Kaçılır mı gülüm ah kara gözlüm.
Beni tarlanda ki karpuza kattın,
Gürlersin,esersin,yağar,coşarsın,
Yorulmaz,dinlenmez,durmaz,koşarsın.
Bakarsın insanlık,ahlak çürümüş,
Yeniden hayata tekrar başlarsın.
Hasan Arpacı,2013,Üsküdar
Ömer örnek bize deriz,
Devlet malı çalıp yeriz,
Çalmayana domuz deriz,
Ahlak dinin neresinde.
Emaneti veremezsin,
İnsanlar;din den uzak,din dar dan ayrı kalmış,
İmanı bulamayan,farklı kulvara dalmış,
Hele bir de menfaat sezer de yakalarsa,
Ahlakı boğazlarken,adalet yaya kalmış.
Bir daha güzellere bakmam dersem … inanma !
Dervişlerin üstüne basıp geçsem … inanma !
Dünyanın işlerinden uzaklaşmak isterim ,
Diyerek yıldızlara yüzüm sürsem …inanma ?
Peşinden koşturduğum cüppe de ilim yoktur ,
Fakirsin açlıktan kıvranıyorsun,
Efelikten hala naz ediyorsun,
Gururu kibire kurban etme gel,
Ahlakı töreye yediriyorsun.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!