Benim yüreğime kurşun döktüler,
Kalıbını buldu akıp gitmedi.
Benim hayalime kurşun sıktılar,
Bahtımı kaderle yakıp gitmedi.
Onlar masalları,
Kalbimiz de batırdılar,
Donmayan kazanları,
Ruhumuzla ısıttılar.
Ocaklar da kaynatıp,
Ormanlara attılar.
Bir dergahta duramıyor,
Yuva bulup konamıyor,
Ateşiyle yanamıyor,
Bu halleri yazarmısın.
Hak çalanlar gördüm,hırsız türünden,
Sordum,soruşturdum,arsız türünden.
Çoğu laf ebesi,palavra atar,
Cehalet soyundan,çapsız türünden.
Besmele çekerek,rüşvet yiyorlar,
Yakın kandilleri,şafakla yakın,
Başlayacak artık bir kutlu akın,
Kırılacak elbet düzeni çarkın,
Bilenler,duyanlar,bekleyen gelsin.
Yüceler yücesi ulu Allah’ım,
Hayatım hatalar yanlışlar dolu.
Senin nazarında çoktur günahım,
Bana da nasip et kurtuluş yolu.
Merhamet ve rahmet senin elinde,
Karun’da bu dünyayı kendinin sanıyordu,
Firavun’a binlerce cahiller tapıyordu,
Musa geldi çevirdi,deryaları devirdi,
Nemrut sivri sineğin gücünü bilmiyordu.
Kuru kuru tapınma tapındıkça sapıtma,
Eskiler birer birer uçup gitmiş toprağa,
Sonbaharda dökülen benzemişler yaprağa,
Hepsinden miras kalan bir yığın mezar taşı,
Onlar da selam çakar kurulmuşlar otağa.
Hasan Arpacı,2016,Ortalıca,Tosya
Kendi ikliminde kalsın büyüsün,
Su da zehir olur yanlış yaparsan.
Çam da çocuk gibi kendi yürüsün,
Kurur işte böyle ilaç katarsan.
Her iyilik bazen yerini bulmaz,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!