Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Temizdir bizim mazimiz,
Zaman zaman,
Yaylaları gezeriz.
Ne eskilerden, ne köklerden,
Kalmamış geleceğe bir iz.

Gün de iki litre,su dan içerim,
Belki yarım kilo,bir yemek yerim,
Yaşar ken beş altı oda yetmezken,
Ölünce metrenin karesindeyim.

Hasan Arpacı,2019,Üsküdar

Ha elli yıl yaşadın ha doksan dokuz sene,
İkisi arasında ne fark var? söylesene.
Ölünce bir topraksın veya kuru bir yaprak,
Ha karıncalar yemiş, ha sırtlanlar…kime ne?

H. Arpacı, 2023, Üsküdar

Kiminiz pıhtıdan kiminiz kinden,
Şişerek patlayıp ölüp gidecek.
Haram yiye yiye yemek derdinden,
Şişerek çatlayıp çöküp gidecek.

Kimi kafa bulur kimi intihar,

Allah’a kul olun, Şıhlara değil,
Sadece Tanrı’nın önünde eğil,
Hocayla dedeye kalırsa ülke,
Kardeş kavgasıyla oluruz sefil.

Hasan Arpacı,2018, Üsküdar

Güzellik gül gibi solup gidecek,
Bir yaprak misali kopup düşecek,
Sen de havalar da uçup kaçarken,
Derman kesilecek ömür bitecek.

Hasan Arpacı,2020,Üsküdar

Dünya döner ömür biter,
Durdurmaya gücün yetmez.
Hayat böyle akar gider,
Hiç bir şeye sözün geçmez.

Yaradan bir hikmet vermiş,

Şairler Ozanlar sazın teline,
Vurun be kardeşim zaman geçiyor…
Hırsızın arsızın hain eline,
Vurun be kardeşim ömür bitiyor.

Dini yanlışlara kurban etmeyin,

Kimisi kader,
Kimisi müebbet mahkumu.
Bense,
Ademle Havva’dan cezalı,
Sürgün yemiş,
Unutmuşum, mahkum olduğumu.

Ne hırıltısı kaldı,
Ne de gürültüsü.
Ertesi günü öğlen vakti,
Kendisi mezara,
Malları pazara,
Çekip gitti…