Davar gibi,
Düşünürsen,
Koyun gibi yaşarsın.
Kendin gibi düşünürsen,
Bir adım önde,
Benim kaderimin düşüp derdine,
Tavla kutusun da zar’a yazmışlar.
Bakmışlar tutmuyor kendi kendine,
Kışın yağan sulu kara yazmışlar.
Erik, elma, armut, ceviz,
“Hepsi kurumuş”
Düşününce söyleriz.
Bu söz;
Ne kadar veciz…
Her çiçeğe gülersem,
Kartal gibi süzersem,
Kedi gibi gezersem,
Duvarlara yaz beni.
Kral;
Zulme alışır,
Hukuku hiç,
Adaleti piç eder.
Tanrıyı biraz takar,
Tek derdi korku,
Darma duman büyüdük,
Durup soran olmadı.
Bataklıkta çürüdük,
Dönüp bakan olmadı.
İn miyiz biz cin miyiz,
Yana yana kül olmanın,
Ederini bilen var mı?
Böyle garip kul olmanın,
Gereğini bilen var mı?
Acı elem boğum boğum,
Her suçu Allah’a atma birader,
Kırlarda dolaşan davar mısın sen ?
O da elbet bir gün bir şeyler söyler,
Gerçeği kapatan duvar mısın sen ?
İlim öğrenmezsin bilim yapmazsın,
Sana sinirlenip, giderim amma ;
Unuttu derlerse…duyda inanma !
Bana sabırdan başka yol bırakmadın ,
Nasıl yalvarayım yüce tanrıma…
Hasan Arpacı




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!