Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Edebiyle gelen saygıyla uğurlanır.
Yok,edepsizce gelenler ise
Isırgan pekmezine daldırılmış
Kızılcık sopasıyla uğurlanır.
Şölenimiz var,buyurmaz mısınız?!

Filistin ıstırabımın adı sensin
Efnan'ın son sözünde
Boğazımı düğümleyen
Derin sızısı sensin.

Efnan benim çift kanatlı

Bal rengi gözlerine dalıp
Hayaline kilitlenmek
Kipiklerinin sapsarı telinde
Kaybolmak istiyorum
Cennet diyerek
Biliyor musun?

Sen geldin kara kışım
İlkbahar oldu.
Kurumuş şu dallarım
Çiçeğe durdu.

Kapladı sol yanımı

Yücelik baş eğmemekle;
Enikler de kapı önünde eğilmek de.
Bir kapı vardır ki,dik baş için
O kapı eğilir,er,hatun kişi önünde.
Dik başla açılır sonsuzluğa kapı,
Hem bu alem,hemi nicelerinde...

Bir sabah yeliyle çıktın karşıma,
Gözlerim sende takılı kaldı.
Kalbimde bilmediğim hislerle,
Gönlüm gönlüne asılı kaldı.

Yağmur altında sırılsıklamdım,

Buğulu gözleriyle baknıyordu kirpiklerini kırparak,
Siyah gözlerini dikmişti mavi ufuklara.
Kırkikindi yağmurları yeni yağmış
Islatmıştı çimlerin üzerini.

Atmosferi toprağın rayihası sarmış,

Sen bu gece en güzel şarkıları dinliyorsun,
Bense bir veda busesinin gamzesindeyim.
Ne çok sevdiysek uçurum o kadar büyüdü;
Burnunun ucunda ama en ötesindeyim.

Hatıralar ruhuma teselli vermiyor artık,

Kal demeyeceğim gülüm sana
Hoşçakal de ve git.
Durdurmayacağım ardından asla
Üzülmeme bakma git.

Yaşadığımız bunca yılın

Kapandı aşk sayfası,
Şimdi gitme zamanı.
Çok yakında anlarsın,
Görmeyince yollarında.
Ve o gün ardımdan;
Hep yanımda kalacak,