Hamiye Gül Şiirleri - Şair Hamiye Gül

Filistin ıstırabımın adı sensin
Efnan'ın son sözünde
Boğazımı düğümleyen
Derin sızısı sensin.

Efnan benim çift kanatlı

Bal rengi gözlerine dalıp
Hayaline kilitlenmek
Kipiklerinin sapsarı telinde
Kaybolmak istiyorum
Cennet diyerek
Biliyor musun?

Sen geldin kara kışım
İlkbahar oldu.
Kurumuş şu dallarım
Çiçeğe durdu.

Kapladı sol yanımı

Yücelik baş eğmemekle;
Enikler de kapı önünde eğilmek de.
Bir kapı vardır ki,dik baş için
O kapı eğilir,er,hatun kişi önünde.
Dik başla açılır sonsuzluğa kapı,
Hem bu alem,hemi nicelerinde...

Bir sabah yeliyle çıktın karşıma,
Gözlerim sende takılı kaldı.
Kalbimde bilmediğim hislerle,
Gönlüm gönlüne asılı kaldı.

Yağmur altında sırılsıklamdım,

Buğulu gözleriyle baknıyordu kirpiklerini kırparak,
Siyah gözlerini dikmişti mavi ufuklara.
Kırkikindi yağmurları yeni yağmış
Islatmıştı çimlerin üzerini.

Atmosferi toprağın rayihası sarmış,

Kal demeyeceğim gülüm sana
Hoşçakal de ve git.
Durdurmayacağım ardından asla
Üzülmeme bakma git.

Yaşadığımız bunca yılın

Kapandı aşk sayfası,
Şimdi gitme zamanı.
Çok yakında anlarsın,
Görmeyince yollarında.
Ve o gün ardımdan;
Hep yanımda kalacak,

Odalarında kandiller yanar, aman aman kandiller yanar.
O yarin derdi ciğerim dağlar, aman aman ciğerim dağlar.
Küçügiken sevdim, yaram sızılar, aman aman yaram sızılar.
El vurma tabip, şifa yardadır, aman aman şifa yardadır.

Evlerinin köşeleri sedir döşeli, aman aman sedir döşeli.

Evet,ben hâla deli gibi,
Gözlerimi karartıp seviyorum seni!
Ve bir savaşçı edâsıyla duruyorum karşında,
Çıkıyorum yüreğimle aşk meydanına...

Gardını al ve çıksın sevgi kınından hadi,