Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

Sen, sen ol ömrün boyunca
At kötüyü, tut iyiyi
Dosttan bir haber duyunca
At kötüyü, tut iyiyi

Yükler taşı hep bedence

ATMA GÖNÜL BANA TAŞI

İki lafın arasında
Atma gönül bana taşı
Muhabbetin sonrasında
Gel yiyelim tatlı aşı

Aramana hız ver, bulunur elbet
Arayan Mevlasını da bulurmuş.
Sakın gördüklerine etme hayret
Kör ölünce badem gözlü olurmuş.

.
.
.

AŞKIN İLE…

“Gelmiyorlar, gelseler, gelecekler…”
Sudan sabundan bahaneler
Yıllar yılı kıpırdamaz yerinden
Gelende kusur görür; neler, neler…

26/4/2013 09:05

Kimler kimler adam oldu
Ben adam olamadım
Kimi dam, kimi madam oldu
Ben adam olamadım.

Bunlar; kaptı bir köşeyi

BEN BENDE DEĞİLİM

Ne sen sor ne ben söyleyim
Ben bende değilim bugün
Ne yerdeyim ne gökteyim
Ben bende değilim bugün

ÖMÜR

Porte çizgisi ömür, başlangıç bitiş
Bestesi iman, notalarla diziliş

1987

Yön, nizam-ı âlem… Uygun adımlarla yürüyün
Çekmese dizler bedeni, dirseklerle sürüyün.

Gel denmeyen dost bağına
Ben giremem, giren girsin.
Darbe vurup gül dalına
Ben deremem, deren dersin.

Çevirmişken Hakk’a yüzü