Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

Kolay mı o kadar köyü anlatmak
Toprağı bir başka, taşı bir başka
Nasip oldu yemeklerinden tatmak
Tabağı bir başka, aşı bir başka

Köyde tandır ekmeği kentte somun

KOYUN BABA KÖPRÜSÜ

Osmancık’ta ayakları, mazisi derinde
Nazlı nazlı akan Kızılırmak üzerinde
Altın kemer gibi durur en güzel yerinde

Leyla mısın Mecnun ettin yar beni
Aşkınla yakarak çöle döndürdün
Bari musallada olsun sar beni
Suları tükenmiş göle döndürdün

Hep bana attın bulduğun taşları

Ben gurbette siz sılada
Kutlu olsun bayramınız.
Gurbet engeldir arada
Kutlu olsun bayramınız.

Anam, bacım hem gardaşım

LEB DEDİM...

Uzatmadan onca lafı
Leb dedim leblebi anla
Serdim tezgâhı, matafı
Leb dedim leblebi anla

Kalbimizi açalım
Haykıralım Allah’a
Kuşlar gibi uçalım
Kavuşalım Felah’a.

Namazları eksiksiz

Karanlıklar çökse de düşüncene
Aydınlığa gebedir en sonunda
İstersen kalkıp mum yakmayı dene
Göreceksin… Her şey kendi tonunda.
2011

Boşa gayret, boşa çaba
Mızrak çuvala sığar mı?
Uymaz yapılan kitaba
Mızrak çuvala sığar mı?

“Son” deyip her seferinde

Nedir sende ki bu telaş
Hiç kimseyi görmez gözün
Ömür biter yavaş yavaş
Ne bahar kalır ne güzün

Sanma sakın daha erken

Halkların kardeşliği falan-filan
Ustaca uydurulmuş onca yalan


Ne kadar yem atılmışsa yutmuşuz
Halkçı masallarla uyutulmuşuz.