Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

ATMA GÖNÜL BANA TAŞI

İki lafın arasında
Atma gönül bana taşı
Muhabbetin sonrasında
Gel yiyelim tatlı aşı

.
.
.

AŞKIN İLE…

Sen, sen ol ömrün boyunca
At kötüyü, tut iyiyi
Dosttan bir haber duyunca
At kötüyü, tut iyiyi

Yükler taşı hep bedence

Aramana hız ver, bulunur elbet
Arayan Mevlasını da bulurmuş.
Sakın gördüklerine etme hayret
Kör ölünce badem gözlü olurmuş.

“Gelmiyorlar, gelseler, gelecekler…”
Sudan sabundan bahaneler
Yıllar yılı kıpırdamaz yerinden
Gelende kusur görür; neler, neler…

26/4/2013 09:05

GERÇEK HAYAT

Sanma sakın şu yaşadığın hayatı,
Doğumdan ölüme kadar ki zamandır.
Ömür bitsin istemez insan fıtratı
Gerçek hayat, bir nefes verimlik andır.

GÖKTÜRK 2

Ey! Türkoğlu; korku nedir bilmez hiçbir Türk
Güven duy ki kendine, ne çekin ne de ürk
“Yüksel Türk…” diye hedef gösterir Atatürk
Slogandı belki dün; “ İstikbal Göklerdedir ”

Ne oldu değiştirince
Giden Musa, gelen Musa
Hesap ettim ince, ince
Giden Musa, gelen Musa

Bilmiyoruz ki geleni

GELEN MUSA

“Gelen gideni aratırmış” derler
Gelen Musa aratmadı gideni
Fayans oldu koridorlarla yerler
Gelen Musa aratmadı gideni

“GEL” DE ÖĞRETMENİM

Mümkün değil, inan anlatmak seni
Gün olur annesin, gün olur baba
Tek arzun iyi yetiştirmek beni
Ne yapıp ettin bağladın kitaba