Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

Anlatmak istesem seni
Dilim dönmez ki kadınım
Resmetmek istesem seni
Kalem çizmez ki kadınım

Katlandın hep şu huysuza

Ne söylemişti O yüce Peygamber
Dikkat edipte anlasaydın eğer

Ne huzursuzluk çekerdin, ne çile
Yakalanmaz giden… Artık nafile

KARAKOÇ’A KİM AĞLAR?

“Suları Islatamadım” diye ağlardın
Zulüm görse bir garip, karalar bağlardın
Sakarya misali coşup coşup çağlardın
__Mevsim “Beşinci Mevsim” bozuldu bak bağlar

KAYSER

Kayser’de biliyordu bilmesine
Olmadıktan sonra nasip, ne fayda?
Gitti en sonunda pisipisine
Yoksa iman; varmış tasvip, ne fayda?

Senin gözünde ben neyim
Sen demeden ben söyleyim
Ha var, ha yok hiçbir şeyim
İnan sana çok kırıldım

Olsa da yüzün ay gibi

Hatırlayıp ceddimizi
Kızılay’a kan verelim
Düşünerek kendimizi
Kızılay’a kan verelim

Bazen doğal afet vurur

KİMSESİZLERİN KİMSESİ

Unutma ki; Alparslan, Fatih, Yavuz atandır.
“Haksızlık karşısında susan dilsiz şeytandır”(*)

Mâdem haklısın, susma öyle…Erkekçe haykır,

Yapılmak istenen işe
“Güzel ama olmaz” deme.
Sende yap… Dokunsun dişe
“Güzel ama olmaz” deme.

Elde olan, olmaz bizde

GÜVEN ALLAH’A

Tüm korkularını silip atarsın
Yeter ki iman et, güven Allah’a
İnsanları “insan” diye tutarsın
Yeter ki iman et, güven Allah’a

Günün müteahhitleri
Köprüler kurdu kemersiz
Dünün yılkıdakileri
Dolaşır oldu semersiz

“Üstatsın” dediler önce