Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

KAYSER

Kayser’de biliyordu bilmesine
Olmadıktan sonra nasip, ne fayda?
Gitti en sonunda pisipisine
Yoksa iman; varmış tasvip, ne fayda?

Senin gözünde ben neyim
Sen demeden ben söyleyim
Ha var, ha yok hiçbir şeyim
İnan sana çok kırıldım

Olsa da yüzün ay gibi

Hatırlayıp ceddimizi
Kızılay’a kan verelim
Düşünerek kendimizi
Kızılay’a kan verelim

Bazen doğal afet vurur

KİMSESİZLERİN KİMSESİ

Unutma ki; Alparslan, Fatih, Yavuz atandır.
“Haksızlık karşısında susan dilsiz şeytandır”(*)

Mâdem haklısın, susma öyle…Erkekçe haykır,

Yapılmak istenen işe
“Güzel ama olmaz” deme.
Sende yap… Dokunsun dişe
“Güzel ama olmaz” deme.

Elde olan, olmaz bizde

GÜVEN ALLAH’A

Tüm korkularını silip atarsın
Yeter ki iman et, güven Allah’a
İnsanları “insan” diye tutarsın
Yeter ki iman et, güven Allah’a

Günün müteahhitleri
Köprüler kurdu kemersiz
Dünün yılkıdakileri
Dolaşır oldu semersiz

“Üstatsın” dediler önce

Gerek var mı uzatmaya
“Halep orda, arşın burada”
Tutmaz göle çalsan maya
“Halep orda, arşın burda”

Yan gelip yatarsan eğer

HASAN'IM

-Hasan Oran'a-

Sanırım bir hal var sende
Durgunsun hayret Hasan’ım

HAYY’DAN GELEN HU’YA GİDER

Yoktan var olmuşsak eğer
Hayy’dan gelen Hu’ya gider
Ömür tek nefesmiş meğer
Hayy’dan gelen Hu’ya gider