Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

ÖLÜM VARSA…

Açıl saçıl gez babam gez
Ölüm varsa… Düşün bir kez
Malım dediğin bir top bez
Onu da toprak alacak

Kucak açtım atlastan sevgilere dal budak
Köpük hasret kıyıya, vuslat ki günöte…
Yüreğim mor köpüklü bengisuya sığınak
Bekleyişler boşuna… Benim hasretim gökte.

Bırak -cek li, -cak lı konuşmaları
Ne yapacaksan onu söyle asıl
Geçmişi bırak deşme yaraları
Mâziden örnek al âtiye sarıl.

Sen yaratmış gibi küçük dağları

Dibekte dövülürcesine zonklayan
Bir fikir var beynimde… Merkezden kaçık…
Yürekten ettim arzu hâlimi beyan
Kul kapalı görse de Allah’a açık.

Durup dururken açan gül neden solsun?

ON BİR AYIN SULTANI

On bir ayın sultanı
Hoş geldin hanemize
Sevinç sardı her yanı
Mutluluk verdin bize

Onu bunu anlamam; Olacaksa,
Her şey fıtratı üzere olmalı
Ömür bitip de vade dolacaksa
Herkes ettiğini mutlak bulmalı

Damda direk
Olması şart
Er de yürek
Olması şart

Tarlada muz

Kaf dağında aşk okuyla vurulan
Yüreğime; birde sen vur, ne yazar?
Yıllar yılı dilden dile duyulan
Şu halimi; birde sen gör, ne yazar?

Hangi çiçek susuz kaldı solmadı?

ÖĞRETMENİM

Anlattığın bu dünyayı
Gezeceğim, öğretmenim
Yapılacak her hatayı
Sezeceğim, öğretmenim.

Bakma tenimin kara oluşuna
Sana vurgun yüreğim var içinde
Dinle, şahit ol aşkla vuruşuna;
“Söylemedin sevdiğini niçin” de