Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Susacak bir gün konuşan diller!
Lal olur o gün, olsada bülbül.
Dönerler hatibe, ayaklar eller,
Terennüm hayırsa, ebediyen gül!

Müminler, mücrimler, toplanıp gelir,

Âlemlerin rabbinden, şu beşere son hitap!
Bu yüz dördün hitamı, kitapların hatemi.
Kırk yönüyle mucize, elindeki şu kitap!
Dindirdi onun ile rab arzdaki elemi!

Var hafizden taahhüt, onu mahfuz kılacak!

Ramazanda orucu, tam tutanlar sevinsin!
Bu gün ona arefe, yarında bayram günü.
Türlü yalan, dolanla, ondan kaçan yerinsin!
Yarın gerçek müminin, hem bayram hem düğünü.

“Recep, Şaban ve Bayram”,diyenin değil hakkı!

Evlenmenin zamanı, geldi geçti oğlanın,
Beğenipte bir kızı, kuramıyor yuvayı.
Vardır elbet kusuru, beşer olan insanın,
Yapamıyor tercihi, inşa etmez binayı.

Ya beğenmez tipini, ya boyuna takıyor,

Madımağı yaktılar, feryat etti Baş bağlar!
Yandı bitti o karye; gör derdine kim ağlar?
Tezgâhladı bu işi; fitne için derinler!
Şahit buna yaradan; şahit dağlar ve bağlar!

Kim vurduysa EMEÇ’İ, oydu vuran BİTLİS’İ!

Yine bir gece sona eriyor
Ne sen geldin, nede haberin
Tükendi ümidim, yeis deriyor
Minderin boş hala, duruyor yerin

Umsam da diyemem, gel bana yârim

Madem şu din nasihat, hayırhahlık bizlere;
Kıstas yapıp koymalı; hayra müştak özlere!

Elbet güzel taşımak; nasihati sözlere;
Elzem önce yaşamak, hiç bölmeden cüzlere!

Kızıp demiş oğluna, bir zamanlar bir âdem;
Olamazsın sen adam, bir başka şey ol madem!

Oğlan müthiş kızarak, düşmüş o gün yollara,
“Ne olayım ben” diye, sormuş türlü kullara.

la yühsadır adedi,tadat ile tükenmez,
Bunca bahir bürhana,”yoktur farz et “denilmez.
“La mevcuda illa hu”,ya sekirdir ya sehiv,
Şahsa mahsus felsefe,”cihan şümul” denilmez.

Kimi ayan görünür, kimi mestur mevcudun,

“La rahatün fiddünya...”der, resul-ü Kibriya!
Bu mealde gerçeği, daim demiş enbiya.
Asfiya ve ulema, tasdik etmiş manayı,
Bu kıstasla yaşayan, olmuş makbul evliya!

Çalışırsın kırk sene, bir yerlere gelirsin,