Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Dinledin mi hiç şu verd’i?
Anladın mı neymiş derdi?
Hikmet nedir bilmeyenler,
Yalanlarla onu gerdi.

Kimi yapar onu maşuk(!)

Çıkmıştır meydana, kim hasmı gülün!
Foyası çıkmıştır, sahte bülbülün!
Kargalar baykuşlar, sahne almışlar!
Methini yaparlar, şişme düldülün!

Kurşundan vekiller, ayrıldı çıktı!

Her gün milyonla yolcu, ebedlere göçüyor.
Kimi razı göçmeye, kimi ondan kaçıyor.
Mecburidir bu sevkler, kimse muaf olamaz!
Kimi nar’a düşerken, kimi nur’a uçuyor!

Arz’a sıkı yapışır, seferini unutan,

Balsız kaldı petekler, kovanlarım arısız
Arılar çoktan ölmüş, arıcılar kaygısız
Sahip çıkın peteğe, yabanlara koymayın,
Nesli cedidim benim; bari duyun kaygı siz.

Her mukaddes ihmalde, alaka kabuklara,

Yok, istikrar şu hayatta,
Sürpriz dolu, her kare’si!
O imtihan hakikat’te!
Çok olay var, kalp yare’si!

Ayrı tuzak, her merhale!

Gelen yâddan değilse?
Demek ki veren Allah!
Her gelen ondan ise;
Demek gerek; eyvallah!

Sonucuna bakmadan

Hep yüksekten atana;
Binler kere yuh olsun!
Söze yalan katana;
Milyar kere yuh olsun!

Hakka karşı durana

Hidayette hayat var, iste onu Huda’dan!
Dalalet bela demek, uzak dur ol beladan!

Büyük lütuf hidayet, lütfedense; ol Hadi,
O lütf’u talep için, niyaz edelim hadi!

Melek değil şu beşer,
Her insanda var nefis!
O sebeple çok şaşar,
Eksere zarar nefis!

Beşer için bir hasım,

Geldim, gördüm, yaşadım
Aldım, sattım, boşadım
Ve dünyayı boşladım

Gidiyorum ben gülüm!
Terhis edince ölüm.