Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Elbette kolay değil; hakiki insan olmak!
sureten âdem olmak; yeterli vasıf değil!
İnsanlık; iman ile rabbini razı kılmak!
Sireten adam olmak; istenen vasıftır bil!

Vasıf demek; huy demek, o nebevi olmalı!

Ta âdemden beridir, iman küfür savaşı!
Bir tarafta iblisler, bir tarafta hüdabin!
Cerbezedir iblisin, ayrılmaz arkadaşı!
Öbür yanda cehalet, beri yanda hep hak din!

Hakikatbin olanlar, elbet nebi gurubu!

Aşırılık demişler,”ifrat” şeye atalar!
Tefrit denir zıddına; ”kifayetsiz” demektir.
Bu aşırı uçlarda; çokça olur hatalar!
Saadet-i hayatı; vasat tarzda bilmektir!

Her sahada geçerli; bu kıstas-ı selase!

la yühsadır adedi,tadat ile tükenmez,
Bunca bahir bürhana,”yoktur farz et “denilmez.
“La mevcuda illa hu”,ya sekirdir ya sehiv,
Şahsa mahsus felsefe,”cihan şümul” denilmez.

Kimi ayan görünür, kimi mestur mevcudun,

“La rahatün fiddünya...”der, resul-ü Kibriya!
Bu mealde gerçeği, daim demiş enbiya.
Asfiya ve ulema, tasdik etmiş manayı,
Bu kıstasla yaşayan, olmuş makbul evliya!

Çalışırsın kırk sene, bir yerlere gelirsin,

Madımağı yaktılar, feryat etti Baş bağlar!
Yandı bitti o karye; gör derdine kim ağlar?
Tezgâhladı bu işi; fitne için derinler!
Şahit buna yaradan; şahit dağlar ve bağlar!

Kim vurduysa EMEÇ’İ, oydu vuran BİTLİS’İ!

Yine bir gece sona eriyor
Ne sen geldin, nede haberin
Tükendi ümidim, yeis deriyor
Minderin boş hala, duruyor yerin

Umsam da diyemem, gel bana yârim

İnsanı insan eden; elbette ki imandır!
Kim bilirse Rabbini; o, şu arzda sultandır!
Allahtan gafil olan; şahıdır bedbahtların!
Sureten insan ama, hakikatte şeytandır!

Taklit iman çabucak, şüphelere yenilir!

“Resul ancak sizin gibi bir beşer! ”
Sudur eder her beşerden hayır şer.
Şayet Allah vermeseydi ismeti,
Nefse uyup işler idi oda şer.

Melek değil o yalnızca bir insan!

Susacak bir gün konuşan diller!
Lal olur o gün, olsada bülbül.
Dönerler hatibe, ayaklar eller,
Terennüm hayırsa, ebediyen gül!

Müminler, mücrimler, toplanıp gelir,