Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Adı bizden olan, bir yobaz gördüm,
“Elestü” bezmine, hasımlık yapar.
Neyin nesidir, arayıp sordum,
Çimene yatmışta, iblise tapar.

Adının manasın, bimez bu softa,

Bu kaçıncı mayıstır, bu kaçıncı ilkbahar?
Yaşanan mevsim hala, gelir bana sonbahar!
Hani fecr-i sadık’ım, nerde nurlu şu Nehar?

Zor geliyor bu hali, kabul etmek ve hazım!
Bize yeni bir fatih, yeni bir fetih lazım!

Her üslubu denedim,
Yanlış şeyler demedim.
Bu tavır ne Mehmed’im?
İsyan ettin çağrıma;
Bıçak soktun bağrıma!

Hayat suyla başladı, yani; odur vesile;
Alem denen kainat, ondan geldi husule.

İnsanoğlu bir sudan; hem de necis türünden;
Anmaz fazla adını, hayâsından, arından!

Şaşırdık ya rabbi, uyandır bizi.
Azap etmeden, doğruyu göster
Gani et rahmetten, sen hissemizi,
Hissimiz şaşsa’ da, kalp seni ister.

Kimimiz dalalı, yol sanıp gitti.

Diyorsun ki; “neşelen! ”
“Gezip, tozup, gül, eğlen! ”
Komşum öldü dün öğlen!
Söyle; nasıl güleyim?

Çoluk, çocuk yastadır!

Politika çıkalı, tuhaflaştı siyaset!
Her tarzı Avrupai, kıstası değil ayet.
Mubahtır yalan dolan, sınır yoktur vaatte,
Tutunman mümkün değil, uymazsan tarza şayet!

Doğru desen kovarlar, eğri desen severler!

Girmiş kuzu postuna, oyun oynar dostuna,
Ehl-i insaf söylesin, hiç denirmi dost buna?
Bir küçücük şekere, hadim eder hisleri,
Sonsuz meşki es geçer, davet eder düşküne!

Bir elinde bir şarap, içeni eder harap!

Uyuyanlar uyansın, sevkiyat var dünyadan!
Gafil kullar inansın, vazgeçsinler hülyadan!
Her gün milyon faniyi, terhis eder Azrail,
Ecel gelip çatmadan, geçin pembe rüyadan!

Tul-u emel sığmıyor, şu kısacık hayata!

Gına geldi nefretten, dünya yaka silkiyor!
Tiryak olmaz hiç betten, kin kulubu yakıyor.
”muhabbete muhabbet”,kaynağıdır huzurun,
Mevlayı kerim bizden, hüsn-ü tavır bekliyor.

Muhabbet-i meşrua, makbul hakkın indinde!