Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Değerler tersyüz oldu; diyorlar; ”çağ atladık”(!)
Yeryüzü bidat doldu; adına derler moda!
Hüdadan ırak kalıp; günahı çok katladık!
Bizleri ikaz için; afatlar verdi Hüda!

Gaflarımız çoğaldı; oldu dev bir gaf dağı!

Başka paye gerekmez, kâfi Hakka kul olmak!
En kötüsü kulluğun, kullara olan kulluk!
En büyük bahtiyarlık; Hak rızaya yol bulmak,
Başka rıza aramak; o rahmetten mahrumluk!

Kim kul olsa paraya; dönüşür maskaraya!

Asil olmaz ins soyla;
Adam olmaz bos boyla!
Değer bulur hoş huyla!
Ne Türkçüyüm ne Kürtçü;
Menfur bence her ırkçı!

İhsanın o kadar fazla ki bana;
Şükrünü edadan acizim Rabbim!
Öyle gani ki; lütfun insana;
Açıkça diyorsun; 'ben yekta Rab’im! '

Zevk nerende, senin tütün?
Birçok insan, içer seni!
Zehir dolu için bütün,
Çok şaşırtır, bu hal beni!

Binler çeşit ağu sende,

Diyorsun ki; “neşelen! ”
“Gezip, tozup, gül, eğlen! ”
Komşum öldü dün öğlen!
Söyle; nasıl güleyim?

Çoluk, çocuk yastadır!

Girmiş kuzu postuna, oyun oynar dostuna,
Ehl-i insaf söylesin, hiç denirmi dost buna?
Bir küçücük şekere, hadim eder hisleri,
Sonsuz meşki es geçer, davet eder düşküne!

Bir elinde bir şarap, içeni eder harap!

Hayat suyla başladı, yani; odur vesile;
Alem denen kainat, ondan geldi husule.

İnsanoğlu bir sudan; hem de necis türünden;
Anmaz fazla adını, hayâsından, arından!

Politika çıkalı, tuhaflaştı siyaset!
Her tarzı Avrupai, kıstası değil ayet.
Mubahtır yalan dolan, sınır yoktur vaatte,
Tutunman mümkün değil, uymazsan tarza şayet!

Doğru desen kovarlar, eğri desen severler!

Uyuyanlar uyansın, sevkiyat var dünyadan!
Gafil kullar inansın, vazgeçsinler hülyadan!
Her gün milyon faniyi, terhis eder Azrail,
Ecel gelip çatmadan, geçin pembe rüyadan!

Tul-u emel sığmıyor, şu kısacık hayata!