Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Yazın sonu hep güzdür, arkasından gelir kış,
Budur takdir mevladan, böyle kanun ve akış?

Gençlik yazı bitmede, gelen hazan mevsimi!
Getirecek başa o, en hüzünlü bir demi.

Hikmet senin yitiğin, ara tara bul onu!
Yok, lezzeti hayatın, hakikatsiz manasız!
Beş paraya alınmaz, laf-ı güzafın tonu,
Varsa hikmet bir yerde, sahip çıkın ona siz!

On sekiz bin âleme, serpmiş onu bil hakim!

Âlemler sonsuzdur, akla hayale
Feza bir girdap, muamma şu yer
Fikir şaşınca, bu acip hale
Dilde tek cümle”Allahü ekber”

Kaç asır göğü, taradı insan

Hızlı akar bir çaydan tükettiğin şu ömür
Bu ömürü verenin acep nasıl şartı var
Vücuduna iyi bak ne çeliktir ne demir
O etten ve kemikten üstte deri örtü var.

Bir kez geldin hayata oyalanma boş işle

Bazıları parsellemiş(!) bu ayı,
Ediyorlar muharremi istismar!
Otuzda bir, o çorbanın bil payı,
Geri kalan yirmi dokuz daha var!

Her nebinin hissesi var bu aydan,

Örnek bize, şu ihtiyar,
Bu ihtiyar, çok bahtiyar!
Servet bilmiş gençliğini,
Tamamını, eylemiş kar!

Dost edinmiş o rabbini,

Beşer düşmüş açmaza, meyil vardır cinnete,
Her cihete davet var, davetliler kararsız!
Davetçiler çağırır, çoğu sahte cennete,
Biz açalım mevzuyu, sonra verin karar siz.

Kimi diyor; ”gel bize, yaşa zevki sefayı”,

Cerbezeci şair olmuş söylüyor,
Bin bir gafla, arz-ı endam eyliyor.
Çoklar bakmaz, nedir sözün manası?
Zannederler meczup, matah eyliyor!

“Deliyim”der, atı sürer meydana!

Bir telaştır gidiyor, dünya denen âlemde,
Onca insan durmadan, sağa, sola koşmada.
Döner çoğu istekler, sırf dünyevi kalemde,
Düşünmüyor ehl-i gaf, fani hazdan maada!

Bazısının emeli; mesleğinde yükselmek,

Âlem adam derler ya, biz bir âlem milletiz,
İlimleri reddeder, filmlere koşarız!
Salim akla zararız, mantıklara illetiz,
Biri dese; ”ha babam”,ifratane coşarız!

Hak getire kıstası(!) duygusala biteriz!