Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

İhtiyacım çok duaya;
Bana dua eder misin?
El açınca o Mevla’ya;
Af etmesin söyler misin?

Bilhassa da gecelerde;

Bir aptal gördüm, abdal geçinir,
Cehline şaştım, tükürüp geçtim.
Arifmiş güya, düşte uçunur,
“Euzü…”çekerek, üfürüp geçtim.

“Periden gelirmiş, onun ilhamı”,

Telvis etti bir asrı, devrimlerin kirleri!
Halkları mutsuz kılıp, kaos’a mahkûm etti.
Olmadı insanlığın, bu rejimden karları,
Sonunda iflas edip, dünyadan çekip gitti!

Gark eyledi beşeri, gözyaşına ve gama,

İlham verse yaratan, şuur olur şair’e,
Peri verse ilhamı, zırvalar o şaire!

Hak meşrebi et tercih, yeğle meşru içmeyi,
Meylet kitap sünnete, al onlardan iç mey’i!

Bir yolcusun şu handa, ne bulursan onu ye!
Sen sadece bir kulsun, konuşma ulu orta!
Edebini hiç aşma, nebi gibi düşün de!
Şaşarsan bu çizgiden, bekliyor seni varta.

Akıl verme(!) Rabbine, o ihtiyaç hissetmez!

Ey şükür’e bigâne!
Nedir sebep figan’a?
Az mı vermiş ki sana?
Etmiyorsun hiç şükür!

Neler vermiş Rab sana!

Ey evhamlı gafil nefs, akıl veren kim sana?
Fikir değil verdiği, basbayağı kin sana!
Dermanları dert sanmak; daniskası cehil’in,
Yeryüzüne gelmesi, piyangodur insana!

Sınav yeri şu cihan, zannetme ki zevk yeri!

Şu hayatın bir anı, cihan değer vallahi!
Onu veren halık’a, adanmışsa o eğer.
Yoksa etmez beş para, yaşantılar billahi!
Niye versin değer Rab? Vermemişse kul değer!

Hayat değil lakita, yolda düşse de bulsan!

Bilmiyorsan sen Hakkı;
Reklam etme na-hakkı!
Cahillerin toplumda;
Konuşmaya yok hakkı!

Önce oku ve belle!

Cahil cesur olurmuş, sen öylesin bak hala?
Kurtulmazsan bu gaftan; kalacaksın cühela!

Ayan, beyan çok şeyden, ediyorsun tecahül!
Bu kadar da gaf olmaz, uyan artık ey cahil!