Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Mutlak gelir başa o,Rab etmişse mukadder!
Haktan gelen belaya, olma fazla mükedder!
Sebepler birer perde, kullar ise vesile,
Su-i meyle binaen, fetva vermiş bil kader!

Hayır, ve şer Allah’tan, halk eden o her şeyi,

Dar diyormuş(!) son hak dine, dar kafalı cüce, yobaz!
Laf atarmış dindarlara, şiir (!) yazan bir hokkabaz!
Bu herzeye kızmaz dindar, gülüp geçer istihzayla,
Zira kervan hiç durmuyor, it ürse de avaz, avaz.

Darlık onun kalbinde ki; Hak deyince kindarlaşır!

Çok tuhaf âdemler, türemiş arzda,
Ne adap bilirler, ne bir kaide!
Yaşıyor hayvandan, edall bir tarzda,
Park eder daima, namüsait’e!

Ölçüsü kıstası, yalnızca hissi,

Ey şükür’e bigâne!
Nedir sebep figan’a?
Az mı vermiş ki sana?
Etmiyorsun hiç şükür!

Neler vermiş Rab sana!

Gelse başa bir bela;
Deme hemen sen; “hayır”!
Sabır düşer o, kula;
Varsa sonda bir hayır.

Şer olsada bidayet!

Varsa inkâr gerekçen?
Yoksa haber gerçekten?
Muzdaripsen sen şekten!
Bürhana gel bürhana!
Binler delil var sana!

Zemm-i Mü’min cinayet, yapma onu sen kat’a!
Yeme onu öldürüp; o, yapsa da bin hata!
Gıyabında dua et, nasihat et yüzüne;
Islahına ceht edip; döndür tekrar hayata!

Bağdan çıkan o gezgin, bir çiftliğe uğradı.
Koyunlara bakarak, buldu yeni bir konu.
Onlardaki çok şeyi, düşünüp, umursadı.
Görelim nice bitmiş, bu ince tahlil sonu?

Dört ayaklı bir rahmet, sanki bize bu koyun!

Şu dünya da adamlığa ermezsen;
Yazık sana, ayıp sana, yuh sana!
İnsanlığın sırlarını dermezsen;
Yazık sana, ayıp sana, yuh sana!

İlim nedir, irfan nedir bilmezsen;

Güzel olan ne varsa;
Rabbim onu “öv! ” dedi.
Bir şey hayra medarsa;
“Onu mutlak sev! ” dedi.

Çağırsalar fenaya;