Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Sendromlar ard arda; güz mevsimi gelende
Başlar gamlar, hüzünler, yaz boyunca gülende.
Ne gam olur ne keder, dört mevsime hazırda!
Var tevekkül ve teslim, işi güzel bilende.

Bir ilahi kanundur, mevsimlerin devranı!

Her yerde bulunur, üç çeşit kafa
Bunları bilene; denilir arif.
Cahile üçü de, kılınmış hafa
Anlamaz etsen de, güzelce tarif.

Taş kafa denilir birine onun!

Gelse başa bir bela;
Deme hemen sen; “hayır”!
Sabır düşer o, kula;
Varsa sonda bir hayır.

Şer olsada bidayet!

Varsa inkâr gerekçen?
Yoksa haber gerçekten?
Muzdaripsen sen şekten!
Bürhana gel bürhana!
Binler delil var sana!

Zemm-i Mü’min cinayet, yapma onu sen kat’a!
Yeme onu öldürüp; o, yapsa da bin hata!
Gıyabında dua et, nasihat et yüzüne;
Islahına ceht edip; döndür tekrar hayata!

“Resul ancak sizin gibi bir beşer! ”
Sudur eder her beşerden hayır şer.
Şayet Allah vermeseydi ismeti,
Nefse uyup işler idi oda şer.

Melek değil o yalnızca bir insan!

Evlenmenin zamanı, geldi geçti oğlanın,
Beğenipte bir kızı, kuramıyor yuvayı.
Vardır elbet kusuru, beşer olan insanın,
Yapamıyor tercihi, inşa etmez binayı.

Ya beğenmez tipini, ya boyuna takıyor,

Susacak bir gün konuşan diller!
Lal olur o gün, olsada bülbül.
Dönerler hatibe, ayaklar eller,
Terennüm hayırsa, ebediyen gül!

Müminler, mücrimler, toplanıp gelir,

Ramazanda orucu, tam tutanlar sevinsin!
Bu gün ona arefe, yarında bayram günü.
Türlü yalan, dolanla, ondan kaçan yerinsin!
Yarın gerçek müminin, hem bayram hem düğünü.

“Recep, Şaban ve Bayram”,diyenin değil hakkı!

Âlemlerin rabbinden, şu beşere son hitap!
Bu yüz dördün hitamı, kitapların hatemi.
Kırk yönüyle mucize, elindeki şu kitap!
Dindirdi onun ile rab arzdaki elemi!

Var hafizden taahhüt, onu mahfuz kılacak!