Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Her müspete “evet” de, varsa sende bir hayır!
Hakka karşı tavırdır, hayırlıya her hayır.

Hayırlıya gam değil, hayırsızın hayır’ı
İnşaallah çıkarız, biz böylede bayır’ı.

Sanmayın şeyatin, yalnızca cinden,
Epeyce vardır, insan-ı hinden.
Şeytan-ı insi, diyorlar buna,
Sanırsın bu gurup, mamuldür kinden.

Kimi münkirdir, kimi münafık,

Madem zarar, ziyandır, gevşek tükürük sakala;
Niye öyle kelamlar, şu dilinde çok hala?

Mü’min sözün hasını, bilmelidir pekâlâ!
Böyle vasıf ekserde, ne yazık ki yok hala.

Sendromlar ard arda; güz mevsimi gelende
Başlar gamlar, hüzünler, yaz boyunca gülende.
Ne gam olur ne keder, dört mevsime hazırda!
Var tevekkül ve teslim, işi güzel bilende.

Bir ilahi kanundur, mevsimlerin devranı!

Pis batıya uyup ta;
Etme medih batıl’ı!
Israr edip ayıp ta;
Olma sende batılı!

Biri uysa birine;

la yühsadır adedi,tadat ile tükenmez,
Bunca bahir bürhana,”yoktur farz et “denilmez.
“La mevcuda illa hu”,ya sekirdir ya sehiv,
Şahsa mahsus felsefe,”cihan şümul” denilmez.

Kimi ayan görünür, kimi mestur mevcudun,

“La rahatün fiddünya...”der, resul-ü Kibriya!
Bu mealde gerçeği, daim demiş enbiya.
Asfiya ve ulema, tasdik etmiş manayı,
Bu kıstasla yaşayan, olmuş makbul evliya!

Çalışırsın kırk sene, bir yerlere gelirsin,

Kızıp demiş oğluna, bir zamanlar bir âdem;
Olamazsın sen adam, bir başka şey ol madem!

Oğlan müthiş kızarak, düşmüş o gün yollara,
“Ne olayım ben” diye, sormuş türlü kullara.

Gelişler bir sevktir, irade dışı,
Takdiri halık’tan, hikmet hakimden.
İlahi kaderdir, yolcu akışı,
Doğumlar muhyi’den, vefat mümit’ten!

Olmuyor gitmenin, yaşı sınırı

Yine bir gece sona eriyor
Ne sen geldin, nede haberin
Tükendi ümidim, yeis deriyor
Minderin boş hala, duruyor yerin

Umsam da diyemem, gel bana yârim