Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Gezip sorsan şu arzda,
Yoktur dertsiz bir kişi!
Herkes garip bir tarzda,
Dert edinmiş bir işi.

Biri ister; şık giyim.

Ey evhamlı gafil nefs, akıl veren kim sana?
Fikir değil verdiği, basbayağı kin sana!
Dermanları dert sanmak; daniskası cehil’in,
Yeryüzüne gelmesi, piyangodur insana!

Sınav yeri şu cihan, zannetme ki zevk yeri!

Şu hayatın bir anı, cihan değer vallahi!
Onu veren halık’a, adanmışsa o eğer.
Yoksa etmez beş para, yaşantılar billahi!
Niye versin değer Rab? Vermemişse kul değer!

Hayat değil lakita, yolda düşse de bulsan!

Bağdan çıkan o gezgin, bir çiftliğe uğradı.
Koyunlara bakarak, buldu yeni bir konu.
Onlardaki çok şeyi, düşünüp, umursadı.
Görelim nice bitmiş, bu ince tahlil sonu?

Dört ayaklı bir rahmet, sanki bize bu koyun!

Kral olmuş âleme(!) saltanatı bir anlık!
Saniyelik ömürde, nasıl olur sultanlık?
Ne mazi var ne ati, her ikisi de yok elde!
Gafillerin rüyası; bu tarzdaki sultanlık(!)

Sanman hayat çok uzun, tam tersine pek kısa!

Güzel olan ne varsa;
Rabbim onu “öv! ” dedi.
Bir şey hayra medarsa;
“Onu mutlak sev! ” dedi.

Çağırsalar fenaya;

Şu dünya da adamlığa ermezsen;
Yazık sana, ayıp sana, yuh sana!
İnsanlığın sırlarını dermezsen;
Yazık sana, ayıp sana, yuh sana!

İlim nedir, irfan nedir bilmezsen;

Adamlıktan bihabersin!
Ne olacak senin halin?
İnsanlıktan tığ, tebersin!
Çok vahimdir bil ahvalin!

Yok, İslam’dan zerre hissen!

Sende mi gafil nefsim sende mi?
Gaflet ile geçirirsin sen dem’i?
Nasih gibi(!) ders verirken âlem’e;
Kendi gönlün, sırf Allah’a bende mi?

Sende mi cahil nefsim sende mi?

Bir hicret’e mecburum, tıpkı bir nebi misali
Nefsim ‘hayır’ dese de, kalbim ister visali
Gına geldi dünyadan, sefer elzem fakire
Belki cumadan evvel, belki olur bu sali

Haydan geldim mademki, huya dönmem zaruri