Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Cahil cesur olurmuş, sen öylesin bak hala?
Kurtulmazsan bu gaftan; kalacaksın cühela!

Ayan, beyan çok şeyden, ediyorsun tecahül!
Bu kadar da gaf olmaz, uyan artık ey cahil!

Bil cihad-ı sağirdir, cephelerde savaşmak!
Varsa dıştan saldırı; “savaş! ” diyor sana hak.
Harbin Lillah içinse; mübarektir o savaş.
Başka şeyler uğruna, her cidalin bil nahak!

Allah için savaşıp, ölen asker; şehittir

Gezip sorsan şu arzda,
Yoktur dertsiz bir kişi!
Herkes garip bir tarzda,
Dert edinmiş bir işi.

Biri ister; şık giyim.

Bir yolcusun şu handa, ne bulursan onu ye!
Sen sadece bir kulsun, konuşma ulu orta!
Edebini hiç aşma, nebi gibi düşün de!
Şaşarsan bu çizgiden, bekliyor seni varta.

Akıl verme(!) Rabbine, o ihtiyaç hissetmez!

Adamlıktan bihabersin!
Ne olacak senin halin?
İnsanlıktan tığ, tebersin!
Çok vahimdir bil ahvalin!

Yok, İslam’dan zerre hissen!

Zemm-i Mü’min cinayet, yapma onu sen kat’a!
Yeme onu öldürüp; o, yapsa da bin hata!
Gıyabında dua et, nasihat et yüzüne;
Islahına ceht edip; döndür tekrar hayata!

Pis batıya uyup ta;
Etme medih batıl’ı!
Israr edip ayıp ta;
Olma sende batılı!

Biri uysa birine;

Sendromlar ard arda; güz mevsimi gelende
Başlar gamlar, hüzünler, yaz boyunca gülende.
Ne gam olur ne keder, dört mevsime hazırda!
Var tevekkül ve teslim, işi güzel bilende.

Bir ilahi kanundur, mevsimlerin devranı!

Her yerde bulunur, üç çeşit kafa
Bunları bilene; denilir arif.
Cahile üçü de, kılınmış hafa
Anlamaz etsen de, güzelce tarif.

Taş kafa denilir birine onun!

Gelse başa bir bela;
Deme hemen sen; “hayır”!
Sabır düşer o, kula;
Varsa sonda bir hayır.

Şer olsada bidayet!