Cihat Şahin Şiirleri - Şair Cihat Şahin

Gına geldi nefretten, dünya yaka silkiyor!
Tiryak olmaz hiç betten, kin kulubu yakıyor.
”muhabbete muhabbet”,kaynağıdır huzurun,
Mevlayı kerim bizden, hüsn-ü tavır bekliyor.

Muhabbet-i meşrua, makbul hakkın indinde!

Asil olmaz ins soyla;
Adam olmaz bos boyla!
Değer bulur hoş huyla!
Ne Türkçüyüm ne Kürtçü;
Menfur bence her ırkçı!

Geldi seçim gündeme, pür telaşta liderler!
Pek yakında seçim var, yine halka giderler.
Herkes kendin metheder, derki; ”tatlı ayranım”,
Atmak serbest yeniden, çok vaatler ederler!

Şaşırtırlar seçmeni, cerbezeli sözlerle!

Diyor ki bir dostum; ”yazma fuzuli! ”
“Arife bir nokta, kâfi gelirmiş”?
“Boş ver ilhamı vede nüzulü! ”,
“Maarifin manası; nokta olurmuş”?

Âdeme bin sene, verilmiş niye?

Değerler tersyüz oldu; diyorlar; ”çağ atladık”(!)
Yeryüzü bidat doldu; adına derler moda!
Hüdadan ırak kalıp; günahı çok katladık!
Bizleri ikaz için; afatlar verdi Hüda!

Gaflarımız çoğaldı; oldu dev bir gaf dağı!

Yatma tembel ve atıl!
Araştır her gediği!
Neymiş öğren; hak, batıl!
Bu; Rabbinin dediği.

İsraf etme ömrünü!

Kızıp demiş oğluna, bir zamanlar bir âdem;
Olamazsın sen adam, bir başka şey ol madem!

Oğlan müthiş kızarak, düşmüş o gün yollara,
“Ne olayım ben” diye, sormuş türlü kullara.

Gelişler bir sevktir, irade dışı,
Takdiri halık’tan, hikmet hakimden.
İlahi kaderdir, yolcu akışı,
Doğumlar muhyi’den, vefat mümit’ten!

Olmuyor gitmenin, yaşı sınırı

Etmiş arzı ihata, taun misal bir halet!
Güya adı çağdaşlık(!) hakikatte cehalet!
Kahir ekser bilmiyor, nimetlerin kadrini,
Nankörlük bunun adı, neticesi; sefalet!

Tefekkürü bilmeyen, bilir mi teşekkürü!

Başka paye gerekmez, kâfi Hakka kul olmak!
En kötüsü kulluğun, kullara olan kulluk!
En büyük bahtiyarlık; Hak rızaya yol bulmak,
Başka rıza aramak; o rahmetten mahrumluk!

Kim kul olsa paraya; dönüşür maskaraya!