Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Demek hepsi yalandı...
Onca acı,
Onca hasret,
Diyorsun ki boşuna yaşandı.
Bu yürek,
Bu can,

Demek gidiyorsun.
Bir veda etmeden,
Hoşçakal bile demeden...
Şimdi ben gelmeyeseydim ansızın,
Bir daha göremeyecektim seni öyle mi?
Yani bu ev sensiz mi kalacaktı?

Ey gönül;
Madem ki her ne etsen yaranamazsın.
Bırak o halde vazgeç ki yaran azsın.
Sarma sakın hiç bir yerini varsın kanasın.
Sadece dik dur,
Dik dur ki gören hala hayatta sansın.

Hani bazı yollar vardır ya;
İlerlemek dönmekten daha zordur.
Hani bazı zamanlar vardır;
Her günü dününden ağırdır.
Bazı sevdalar vardır hani;
Kal demek;

Elimden tutup benimle yola çıkarken,
Sebepsiz yere vazgeçtim diyemezsin.
Tam aramızdaki engelleri yıkarken,
Benden bu kadarmış diyemezsin.
***
O kadar kolay değil,

Doğruydu...
Ayrılınca ben onu kaybetmiştim,
O ise her şeyini.
Ne var ki;
O benim için her şeydi.
Her şey dediğin ise;

Ne senden öncesi,
Ne senden sonrası.
Mümkün mü bu cihan da,
Sensiz mutlu olunması.
Ne yabancı sevdalar,
Ne yalancı baharlar.

Sevilmemek neyse de,
Özlenmedğini bilmek yoruyor adamı...
Ulaşamıyor olmak bir yana da,
Her defasında yeniden başlamak,
Tekrar tekrar aynı yoldan geçmek yıkıyor adamı...
Kavuşamamak tamam da,

Dön dünya;
Yalanlarınla dolanlarında dön.
Gidenler zaten kurtuldu.
Sen kalanlarınla,
Gitmekten korkanlarınla dön.
Bu kalp atmaktan yoruldu.

Dedi;
Yaklaştıkça ellerin titriyor,
Kalbin sanki yerinden fırlıyor,
Sevdan çok büyük ama,
Kimse bu kadar sevilmeye değmez,
Birini gözünde büyütürsen,