İkimize dair ne çok hayallerim vardı.
İstemedin ya,
Artık rüyama dahi giremezsin.
Yokluğunda birkaç hatıra ile,
Kırık bir kalp kaldı.
Anladım ki sevgili,
Gözün aydın sevgili;
Aşk ile delilik arasındaki çizgiyi geçtim.
Bir zamanlar aşıktım.
Şimdi deliliği seçtim.
Nasılsa seveceğin yok senin.
Nasılsa beni göreceğin yok senin.
Delinin biriydi,
Hem istemediğini söylüyor,
Hem aklımı alıyordu.
Yüreğim desen,
Zaten onda kalıyordu.
Akılsızın önde gideniydi.
Bitti yani şimdi öyle mi?
Atılacak adım,
Yürünecek yol kalmadı...
Demek bu son diyorsun,
Ve bana son kez veda ediyorsun...
Desene bir yanlışa,
O değil de;
Demek bugünde sevemedin beni,
Üzülme bir günden daha ne çıkar,
Ben beklerim seni,
Zaten daha iyi bir işim olmadı,
Seni gördüğümden beri.
Demek bu kadardı sendeki hasretim,
Demek yetti ha ayak üstü iki sohbetim,
Hal hatır sorduğum,
Nasılsın dediğim...
Bunca acı çekmeler,
Bunca özlemeler,
Demek öyle ha;
Yani buraya kadardı.
Elveda demek kadar basit,
Dönüp gitmek kadar kolaydı.
Sanki hiç yaşanmamış gibi.
Hiç var olmamış,
Demek dileğin ayrılmaktı benden.
Demek bu kadar yoruldun ha sevgimden.
Dualar edecek kadar,
Bitsin diyecek kadar,
Gitmemi isteyecek kadar...
Oysa neydi ki benim senden beklediğim.
Demek sen de gidiyorsun.
Demek ki bunca zaman sonra,
Bana veda ediyorsun...
Bitti diyorsun...
Git… Sana kal diyemem elbet,
Lakin benden gitmemi isteme,
Demek hepsi yalandı...
Onca acı,
Onca hasret,
Diyorsun ki boşuna yaşandı.
Bu yürek,
Bu can,




-
Alpay Ekmekci
Tüm Yorumlarduygularımızı tercüme etmişsiniz şairim