Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Onda gelecek,
Bendeyse gidecek yürek yoktu.
O gelmemden,
Bense gitmesinden korkuyordum.
Öylece kalmamız ondandı...

Öyle bir surette gel ki bana,
Bir an düşünmeden gireyim koluna.
Ve öyle bir anda kıy ki bu cana,
Ardıma bile bakmadan düşeyim yoluna.
Önce aklımı al benden,
Hiç bir şeyi anmayayım.

Sen öyle güzel uyutmuştun ki beni,
Gerçeği bildiğim halde yalan diyemedim.
Bilsen öyle zor unutmuştum ki seni,
Maziyi sildiğim halde, uzağa gidemedim...
***
Sen öyle güzel yakmıştın ki beni,

Sen öyle güzel uyutmuştun ki beni,
Gerçeği bildiğim halde,
Yalan diyemedim.
Bilsen öyle zor unutmuştum ki seni,
Maziyi sildiğim halde,
Uzağa gidemedim...

Öyle işte;
Ben hep bilmediğin gibiyim.
Bugün de gelmediğin o yerdeyim.
Birazdan seninle buluşmayacağım.
Tek bir kelime dahi konuşmayacağım...

Hiç gitmeyecekmiş gibi geldiğim senden,
Hiç gelmemiş gibi çekip gittim.
Hiç ölmeyecekmiş gibi doğduğum yerden,
Hiç doğmamış gibi göçüp gittim.
***
Aklımda belli belirsiz hatıralar,

Mecbur kalınca, özlediğini bile gizlermiş insan.
Alev alıp yanınca, konuşmaya olmazmış derman.
Mecbur kalınca, nefessiz dahi yaşarmış insan.
Ayrılınca nefes almaya, zaten yokmuş ki imkân...

Ben seni;

Özledim sevgili,
İnan çok özledim.
Avuç içlerinden öpmeyi,
Gözümü açınca seni görmeyi,
Dizlerinin dibinde yatmayı,
Kokunu ciğerlerime katmayı özledim.

Özlemeyi bilir misin?
Hasretten burnunun direğinin sızlamasını,
Yüreğinin salya sümük ağlamasını.
Bir milin her iki gözünü dağlamasını...
--------
Ya beklemeyi! ...

Ey sevgili,
Bilesin ki sen benim ahımdan,
Bense uğruna yolduğum papatyaların,
Günahından yanacağım.
O gün gelip bana hesap soran her yaprağa,
Benim güllerimi de solduran vardı diye,