Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Sahi neydi ölüm...
Toprağın altında yatmak mı,
Yoksa üstünde kalmak mı?
Canı bedende saklamak mı,
Yoksa özgür bırakmak mı?
Ya da yaşamak neydi...

Ne olmuş sana...
Özgürlük diye esareti getirdiler,
Görmüyorsun.
Kurtardık diye dünü arattılar,
Bilmiyorsun.
Gelecek bahanesiyle,

Senden ayrı durduğuma sakın aldanma,
Biliyorum ki yaklaşırsam, uzaklaşırsın.
Artık neden sevmiyor diye kimseye sorma,
Sevdiğimi söylersem emin ol ki gidersin.
Ve eğer sen de gidersen sevgili,
Ben yaşayamam.

Kır zincirlerimi sal beni gideyim.
Aşk bitti, zaman bitti, ben bittim.
Azad et artık yıllar var ki köleyim.
Ümit bitti, sabır bitti, ben bittim...
***
Bir şey söyle;

Aklıma uymayan kalbimdi,
Kalbime küstüm.
Gülmek yerine ağlayan gözlerimdi,
Gözlerime küstüm.
Dokunmaktan vazgeçmeyen ellerimdi,
Ellerime küstüm.

Ne zaman gitmek istesen tutardım.
Aramızda ki engelleri kaldırıp atardım.
Ayrılığa mümkün değil dayanmazdım.
Ölüm bile gelse,
Yine de senden ayrılmazdım...

Bugün bayram...
Sana gel demiyorum ama,
Sen yine de gel.
Çal kapımı ansızın.
Ya da yok yok,
Anahtar aynı yerde.

Sana göre hayat güzeldi.
Hasret yoktu.
Gam yoktu.
Keder yoktu.
Kim ne der diye düşünmek,
O şimdi kiminle diye,

Bana sevmenin yaşı olmaz dediğinde inanmıştım,
Sevenler hiç ağlamaz,
Hep mutlu olur sanmıştım,
Meğer sen bedenimin yaşından bahsetmişsin,
Ben gözlerimin yaşı sanıp aldanmışım...

Ben kalbimi verdim,
Sen ahımı aldın.
Ah dediğin nedir ki,
Kalbimden değerli sandın.
Bak gör;
Artık kimse sana,