Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ben sana ne desem, nasıl çağırsam.
Adını söylesem, utanır ar ederim.
Yar desem, dünyayı kendime dar ederim.
Can desem, gün gelir Azrail'e teslim ederim.
Ne desem sana ben, nasıl çağırsam.
Kalbimin sesini sana nasıl duyursam.

Benim sana olan aşkım;
Kelebeğin hayata tutunması gibiydi.
Sen bitti sanırsın ama
Biten sadece nefesimdi!

Ben adam olmam...
Bunu sana sarılıp,
Sev beni diye yalvarırken anladım.
Ölmeden asla aranmam.
Bunu gitmem gerektiğini bilip,
Görmezden gelirken anladım.

Herkese onu ne çok sevdiğimi söylemiş.
İyi hoşta kendinden tek kelime etmemiş.
Sanırsın ki o beni hiç sevmemiş.
Üzüldüğüm ne biliyor musun?
Beni az demiş, kendini hiç dememiş...
Çünkü çok diyerek benim sevgime,

Sanma ki sen siyah ben beyazım,
Sanma ki sen kış ben ise yazım.
Eğer var isem, yalnız seninle varım.
Çünkü bu, benim alın yazım.
Demem o ki; sen ne isen,
Bende diğer yarınım.

Sanma ki suçluyum.
Aldığın ahım,
Benim en büyük günahım.
Sanma ki bu yüzden suskunum.
Ettiğin lafın,
Senin büyük zaafın.

Ne aradığımda duydun sesimi...
Ne düştüğümde tuttun elimi.
Çocuk gibi ağladığımda bile,
Silmeliydin gözlerimin nemini.
O halde sana nasıl güveneyim.
Kırıp döktüğün bu kalbi,

Sanma bu aşkın acısı,
Sonsuza dek sürecek.
Herkes benim,
Ne çabuk iyileştiğimi görecek.
İşte o gün kalbim seni unutup,
Tekrar bana dönecek.

Ben seni sevmekten değil,
Sevdiğimi söylemekten vazgeçtim.
Senin uğruna yanmaktan,
Kül olup savrulmaktan değil,
Senin de yandığını sanmaktan,
Sevginle yorulmaktan vazgeçtim.

Sen dokunduğuma kızıyorsun da
Seven dokunur arkadaş.
Sevilen yok dese de,
Dokunmayı istemese de,
Seven dokunur...
Aşk sadece yatakta yaşanmazki.