Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ey sevgili,
Bilesin ki sen benim ahımdan,
Bense uğruna yolduğum papatyaların,
Günahından yanacağım.
O gün gelip bana hesap soran her yaprağa,
Benim güllerimi de solduran vardı diye,

Pişmanım...
Bu aşka düştüğüm için,
Seni bu kadar sevdiğim için.
Bu hale geldiğim için pişmanım.
İçten içe çürüyen çınar gibiyim.
Yıkılsam bana yakışmaz.

Yapmadıklarından duyduğun pişmanlık,
Yaptıklarından duyduğun pişmanlıktan,
Çok daha fazla acıtır.
Çünkü hayat;
Yaptığın yanlışları telafi etmek için,
Sana her gün bir şans verirken,

Yani yalandı diyorsun.
Gözlerin yalandı,
Sözlerin yalandı,
Aşkın yalandı öyle mi?
Yani gönlüm,
Bir yalana mı kandı?

Kapasam gözlerimi,
Sıyrılsam bedenimden,
Bir anda yanında olsam.
Güzelliğini seyre dalsam.
Uzanıp ellerini tutsam,
O an için ürperse,

Ey kokusunu gülden alan sevgili,
Böylesine bir güzellik, sana reva mıdır?
Tek bir bakışıyla aklımı başımdan alan sevgili,
Bunca cefa, bunca çile, şu mecnuna reva mıdır?

Ey canımın sahibi, gönlümün güneşi olan sevgili,

Kapısında sevmesini diledim,
Duam kabul olmadı.
Karşısında aşkını dilendim,
Dönüp yüzüme bakmadı.
Gitti nice dala kondu da,
Gönül bahçeme konmadı.

Rüzgâr seni fısıldıyor yine kulağıma,
Dilime yapışmış adın,
Başka bir kelime düşmüyor dudağıma,
Pınar olup yüreğime akan gözyaşım,
Sığmayıp taşıyor damla damla yanağıma.
Bu gece de hasret var, söyle nerdesin yar.

Bugün sabah olmak bilmiyor.
Güneş doğmakta naz ediyor.
Oysa son şafağım birkaç saate bitecek,
Kalem son çizgisini, ajandama çekecek.

Sevdam beni muhtemel ki yolda bekliyor,

Dünya dediğin gerçekten yuvarlakmış.
Aksi yöne gittiğim halde,
Dönüp dolaşıp sana varıyorum.
Ayrılık desen koca bir yalanmış.
Senden koptuğum halde,
Parça parça sende toplanıyorum.