Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Farkında mısın bilmem ama,
Yola düşerek gittiğin yerde değil,
Veda ederek bittiğin yerdesin.
Son günlerde görüldüğün yerde değil,
Gönüllerde gömüldüğün yerdesin.
Anla işte yüreğimde kabirdesin...

Suç bende değildi ki.
Bize öyle öğrettiler.
Her zaman bir doğruya,
Üç yanlışı sil dediler.
Her zaman yanlışları,
Doğrularla sildirdiler.

Söyle yar,
Gittiğin o yerde seni bekleyen ne var.
Bu kadar mı gerekliydi gidişin,
Bu kadar mı çoktu özleyişin.
Söyle yar,
Bensiz hayatın ne tadı var.

Başka çaresi yok gönlüm;
Ya kader deyip çekeceksin,
Ya nasip deyip geçeceksin.
Ya yaranı saracaksın.
Ya yaralı kalacaksın.
Sanma ki iyi olacaksın.

Böyle aşk mı olur?
Gel dese koşacaktım.
Kal dedi kaldım.
Yani hayatında,
O istedikçe vardım.
Sorsan;

İşte bir aşk böyle geçti,
Anlamadan, dinlemeden.
Tek kelime edemeden.
Sadece susarak,
Duyguları saklayarak,
Utanarak,

Sen bu aşkın sevileniydin,
Ben seveni.
Sen bu aşkın çaresiydin,
Ben çaresizliği...
Ne sen beni sevebildin,
Ne ben sensizliği...

Öyle bir aşkla bağlanmalıydı ki insanoğlu,
Başka güzellere karşı gözüne perde inmeliydi.
Gündüz hayalinde gece ise düşünde,
Yalnız onu görmeliydi.
Eline başka el değdiğinde ateş tutmuş gibi,
Yatağına başka insan girdiğinde,

Dünyadan giderken üzülecek olsam,
Dünyaya gelirken ağlar mıydım hiç.
Ölüm dediğinden korkacak olsam,
Kendimi kor ateşe atar mıydım hiç...
Sanır mısın ki bilmezdim,
Sonumuzun ayrılık olacağını.

Sönmeyecek biliyorum,
Dünya tersine dönecek,
Ama bu yangın sönmeyecek.
Güneş tersten doğacak,
Ama bu ateş küllenmeyecek.