Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ne damarımdaki kan,
Ne bedenimdeki canmış beni ayakta tutan.
Ne aldığım nefes,
Ne de sandığım gibi,
Herkesmiş beni hayata bağlayan.
Kanım çekilince,

Kalpsiz değil diyordum kendi kendime,
Sadece sevmek için cesareti yok.
Teselli veriyordum işte garip gönlüme,
Elimden gelen başka da bir şey yok.
***
Gitmedi seni bırakmaz diyordum,

Ben bile benden geçmişim.
Sen beni bıraksan ne çıkar.
Sana artık sev bile demiyorum beni.
Çünkü ben de sevmiyorum kendimi.
Sanma ki kötü biriyim diye.
Sırf senden vazgeçmiyor diye...

Bana gelirken aklımı aldı.
Benden giderken gönlümü çaldı.
Ardından bakarken gözüm onda kaldı.
Beni böyle eksik, böyle yaralı bıraktı.
Sanki beni de yanına alsa ne vardı...

Git diyorsun...
Kalbim sendeyken beni ele gönderme,
Uzaklaştıkça nefesim tükeniyor,
Sakın kimselere verme,
Attığım her adımda ayaklarım titriyor,
Birbirine dolanıyor,

Benim anlamadığım;
Neden anlamadığım.
Oysa her şey gün gibi açıktı.
Öyle veya böyle kaçacaktı.
Benim anlamadığım,
Nasıl anlamadığım.

Sana sarılmam,
Ellerine sımsıkı tutunmam,
Bırakma beni diye yalvarmam,
Sana geldiğimden değil,
Senden sonsuza dek gittiğimdendir.
***

Bu aşka nasıl düştüm ne önemi vardı.
Bile isteye kalpsiz kalmıştım.
Bir ihtimal beni sever sanmıştım.
Aydınlık için bir adım atmıştım.
Hayatıma bir anlam,
Yarınlarıma bir umut katmıştım...

Beni el gibi yabancı bilmesen,
Kendini böyle uzak hissetmesen,
Arada bir özledim desen,
Benden gelmemi istesen,
Olmaz mı sevgili olmaz mı,
Yüreğinde ki boşluk,

Seven sevdiğini arar, gayrısına bakıp geçer,
Seven sevdiğini sorar, gayrısını dinler geçer,
Seven sevdiğine gücenir, gayrısına gülüp geçer,
Seni aramam, seni sormam, sana gücenmem ondandır...
***
Seven sevdiğini bekler, gayrısının yanından geçer,