Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Siyah zülfünü döküp te yüze,
Beni deli eyleyen güzel,
Eşi benzeri yoktur bilirim lakin
Zülüf dediğin değil ki bir sana özel.
Rüzgârın dokunmak için dağları,
Denizleri aşıp ta estiği güzel,

Akıl mıdır baştan giden,
Yoksa kalp midir akla hükmeden.
Sevmek kalbin işi ise,
Her an sevgiliyi düşünmekte neden.
Can mı çağırır Canan’ı,
Yoksa Canan mıdır alıp gider canı,

Ne diye anlatıyorum ki sana,
Kulakların sağır işitmezsin.
Gözün kör görmezsin.
Merhamet nedir bilmezsin.
Başında ki bunca derdi,
Açan bendim bile demezsin.

Mutlusun ya;
Bu kadarı bana yeter.
Ha benimle ha bensiz,
Söyle ne fark eder.

Gözümü kapasam ne fayda.
Sırtımı dönsem,
Uzağa gitsem,
Ya da cehennemin dibine girsem,
Ne çare.
Hep aklımda,

Hayat her zaman kaldığı yerden değil,
Bazen de bittiği yerden başlıyor.
İnsan sadece nefes alırken değil,
Bazen de nefessiz kalırken yaşıyor.

Ne garip değil mi?
Sen geliyorsun,
Aklım gidiyor.
Sen gidiyorsun,
Bu kez aklım başıma geliyor.
Ben ancak o zaman anlıyorum,

Ne güzel kadınlar var...
Sevdikçe sevilen,
Aşkın kıymetini bilen.
Yokluğunda özleyen…
Varlığında sevinen…
Şiir okumayı seven…

Git diyorlar,
Bekleme gelmez.
Ümit etme artık,
O seni sevmez.
Kaç yılın tükendi bak,
Yazıktır değmez.

Git diyorlar, bekleme gelmez.
Ümit etme artık, o seni sevmez.
Kaç yılın tükendi yazıktır değmez.
Oysa kıramadığım zincirlerim var,
Hiç kimseler bilmez,
Halime bakıp ne haldeyim görmez...