Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Senin aramızda dağlar var dediğin ne ki sevgili,
Sen asıl varlığın ile yokluğun arasındaki uçurumu gör.
Yollar uzak, gelemem diyorsun ya gülüyorum sadece,
Sen asıl bendeki huzur ile hüznümün uzaklığını gör.

Senin aklıma giriyorsun diye sitemin ne ki sevgili,

Ey gözlerinde cenneti gördüğüm.
Ey yaklaşınca ısınıp,
Uzaklaşınca üşüdüğüm.
Ey aklımdan çıkmayan,
Her an her saniye düşündüğüm.
Nasıl acımayıp da,

Madem ki yaklaştığımda,
Kalbimin atışını duyuyorsun,
O halde nasıl oluyor da,
Hala merhamet etmiyorsun.
Madem ki duracağından,
Böylesine endişe ediyorsun,

Sen hiç gönül kapına kilit vurdun mu?
Yüreğini kalbinde hapis tuttun mu?
Çocuk gibi haykırırken,
Yumruklarla kapıyı döverken,
Sen öte yanda durdun mu?
Bir teselli bile veremeden,

Sen hiç gönül kapına kilit vurdun mu?
Yüreğini kalbinde hapis tuttun mu?
Çocuk gibi haykırırken,
Yumruklarla kapıyı döverken,
Sen öte yanda durdun mu?
Bir teselli bile veremeden,

Nasılsın diye sorma sevgili,
Yüreğimde, terk edilmişliğin korkusu,
Burnumda, sensizliğin berbat kokusu,
Kulaklarımda,
İsmini anan yüreğimin dinmeyen uğultusu,
Sende kalanlarım iyiler ama

Aramızda kan bağı yok tamam da,
Peki can bağını ne yapacağız.
Kan öyle ya da böyle akıp çıkıyor da.
Ya canı nasıl söküp atacağız.
Say ki yırttık çıkarttık,
Ya sonra nasıl yaşayacağız...

Sana kolay gibi görünen,
Bana nasıl zor bir bilsen.
Görünürde ateş gibi görünen,
Gönülde nasıl kor bir bilsen.
İnan dayanamaz gelirdin,
Halimi bir görsen.

Ne acı...
İkimiz de gözümüz yolda,
Sabaha kadar bekliyorduk.
Ben onu,
O başkasını...
İkimizde gelsin diye,

Ne acı değil mi,
Yüreğimde teksin ama,
Yanımda tek sen yoksun.
Ne garip değil mi,
Yazdığım sensin ama,
Satırlarımda tek sen yoksun.