Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Korkum senden değil sensizliktendi.
Kabusum bir gün bırakıp gitmendi.
Oysa varlığına dayanmak,
Hasrete dayanmaktan zor imiş.
Varken yok saymak,
Yaşamak değil ölmekmiş...

Attığım her adımda içim ürperiyor.
Bacaklarım titriyor ve ben üşüyorum.
Düz yolda bile yalpalayıp düşüyorum.
Aklım bayram yeri lakin kalbimde yas var.
Sensiz her yer, bilesin ki bana dört duvar...

Koy beni bir yere,
Yolum her gün aklından geçsin,
Kanımızın dolaştığı her yerde,
Durmadan kalplerimiz birleşsin.

Koy beni bir yere,

Küçük bir çocuk misali kalbim.
Ne kırıp dökmeden durabiliyor,
Ne yakıp yıkmadan sönebiliyor.
Ne uzak kalabiliyor,
Ne göze girebiliyor.
Dilediği her şey,

Hiçbir şey,
Karanlık yüreğinde,
Kendimi aramak kadar zor değildi.
Ve hiçbir yük;
Yorgun yüreğimde,
Seni taşımak kadar ağır değildi.

Ateşe dokunuyor yanmıyorsun,
Hayale kapılıyor kanmıyorsun,
Sevip sevip aldanmıyor,
Benim gibi savrulmuyorsun...
Söyle bana kalbinin yerinde,
Sen taş mı taşıyorsun.

Kurban;
Yaklaşmak,
Sevgiliye ulaşmaktır.
Rızasını arzulamak,
Bağlılığını sunmaktır.

Ben senden vazgeçemiyorum.
İnan bana deniyorum,
Lakin beceremiyorum.
Sensiz nasıl yaşanır,
Ne yapılır bilemiyorum.
Bu yüzden de senden gidemiyorum.

Gözyaşımı toplasam,
Birikir derya olurdu.
Sen dışında duama ne katsam,
Eminim kabul olurdu.
Bu kadar mı olmazı diledim.
Bu kadar mı imkansızı istedim.

Suratı sirke satarken,
Limon kokardı elleri.
Yanağında güller açarken.
Misk kokardı bedeni,
Toprağına düşsem,
Boy verirdim.