Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Gel sevgili; gel de birbirimize kol kanat gerelim,
Hayat kısa, kalan kısmında omuz omuza verelim.
Gel sevgili; geçen günler cepten değil ömürden,
Çok şey değil bir buse isterim sadece gönülden.

Gel sevgili; gel de derde kedere veda edelim,

Gelseydin gitmezdim...
Tüm varlığımı alsan da,
Böyle tükenmezdim.
Sevseydin saçıma aklar düşmez,
Gönlüm bu hayata küsmezdi.
Ömrümden ömür gitmez,

İçinde sen olmayan bir şiir yazayım diyorum;
Aklımda yazabilecek tek bir kelime kalmıyor,
Cümleler anlamını yitiriyor, gerçekçi olmuyor,
Yazıp yazıp siliyorum, tek mısra bile dolmuyor,
Sonra sen düşüyorsun tekrar yüreğime,
Aklım kenara çekiliyor, kalbim coşuyor,

Gerçek yüzünü hiç göremedim,
Çünkü her ne istediyse verdim.
Ne zaman ki tamamen tükendim,
İşte o gün onu kaybettim...

Ansızın çıkıp karşıma sana geri geldim diyordu,
Oysa ben yoktum geldiği yerde,
Ruhum yoktu bedenimde,
Uğruna terk ettiği vefasızdan dönerken geri,
Sevda dolu yüreğimi hala yaşıyor sanıyordu.

Ne zaman aklıma düşsen,
Kalbime de hüznün geliyor.
Bir kez de yalnız gel ne olur.
Gelirken getirdiklerin acı veriyor

Gideceksin madem,
Durma artık sevgili,
Nasılsa sen benim olmadığım dünyada;
Sahte mutluluklarla yaşarken,
Ben sensiz dünyada ölmeye alışırım...
Sen kalbini susturup aklına uyarken,

Gideceksin madem;
Durma artık sevgili.
Nasılsa sen benim olmadığım dünyada;
Sahte mutluluklarla yaşarken,
Ben sensiz dünyada,
Ölmeye de alışırım...

Bıkmıyor usanmıyorsun,
Başka yöne bakmıyor,
Pencerenin önünden ayrılmıyorsun.
Tut ki gördün,
Sonra ne olacak?
Bil ki;

Dünyanın öbür ucuna kadar gitsem de,
Senden bir adım öteye gidemiyorum.
Çünkü sevgili;
Ya tutup aklıma geliyorsun,
Ya kalbimde saklanıyorsun.
Kısaca her nereye gitsem,